Irem – Donem 3 – Gun 2

Tam 1 saattir gulmekten karnim agriyor. Ne sansliyim di mi? Sabah periyod sebebiyle beni yoran karin agrisi,  gece gece gulmekten dolayi karin agrisina dondu! Sen biliyorsun kendini, elefonun diger ucu. Kucaklarim seni. Guldurenlerimiz cok olsun diyerek, konuya gireyim. Zira cok uzun yazamicam bu aksam.

Yoldan yeni geldim sayilir, 1,5 saatlik yolu 3 saatte donunce sinirlerim tepeme cikti haliyle. Hem sol seridi kapamis tuhaf plakali arabalar, hem de ic doluluk sebebiyle aynadan arkasini gormeyen bayramcilar derken, evime ulastim saglam olarak sukur.

Boyle kisa kacamaklarda ne yazik ki kedime bakacak kimsem olmuyor ve 3 gun yalniz kaliyor Cilek evde. Cocugumu evde yalniz birakmis gibi oldugum icin, bugun dondum kosarak eve. Yoksa hicbir guc beni sehre donduremezdi. Gercekten sehir sinirlarina yaklasinca bile insanlarin gerginligi direk yansiyor, sakince ciktigim yolda kendimi cok kizdigim kornaya basarken buluyorum bir an. Elde diil, delirtiyor bazi soforler, sabrimi zorluyor. Sabir da bir yere kadar diyerek, neden sehirde araba kullanmayi biraktigimi hatirlayip, cok sukur toplu tasima kullanan bir insanim diyerek, geride biraktigim cimenlere geri donmek istiyorum.

Bu sabaha karsi 4’e kadar bir arkadasimla, dunyayi kurtardik. Ne sohbet, ne sohbet. Fondaki muzik Portishead’den, Elvis Castello’ya, Bill Evans’dan Depeche Mode’a cesitliydi. O icki, ben yesil cay icerek, konustukca konustuk. Son donem kimle konussam hepimizin tek bir istegi var ortak: huzurlu bir hayat, huzurlu bir iliski. Peki neden hepimiz bunun arayisi icinde olup da, elde edemiyoruz?

Disardan bakinca, herkes huzuru isterken, iliskiler surekli kavga gurultu ve beklentiler uzerine kurulu. Herkes gergin. “Onu yapmadi, bunu almadi, soyle demedi, beni sevmiyor” kafasina geciyor aninda. Oysa once sen kendini seviyor musun? Kendine deger veriyor musun ki, karsindakinden bunu bekliyorsun? O aradigin huzur senin icinde ne kadar var ki, iliskinde bunu ariyorsun?  Butun gece ve bugun bu sorularla doldum, hala soruyorum kendime. Zaten uzun zamandir sordugum sorular bunlar kendime. Ve kendimle super barisik oldugumda basima neler geliyor cok iyi biliyorum. Zaten butun olay o ince cizgide durabilmekte. Hayat seni alip hop ters koseye yatirdiginda hala ayni sevgi ve sevkatte misin?

Bugunu duvarda yin yoga ile yumusattim. Agrim yok derken iki gundur tuhaf agrilar icinde kivraniyorum arada bir gelen kramplarla. Nazar degmesine inanan ben, bazen sus cok yazma konusma diyor.Duvarda yin denemediysen hemen gel bir ders yapalim asik ol. Birakmayi ogrenmek oyle bedensel ifade edilir sanirim.

Bu aksamda az yazacagim derken, yine bisiler cikti iste.  Tatli niyetine, sor kendine: huzur nerede icinde? Sonra basla disaridakini aramaya.

Tatli ruyalar ya da sabah okuyanlar gunaydinlar. Guzel gun olsun, hepimize.

Irem

ps:poz fotosu

icin tatlis Ozlem’cime cok merci

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s