Ayça II – Gün 4: Dikkat! Domestik bir yazıdır

Yeni bir “Akşam olsa da yatsak” temalı günden merhaba!

Bugün aslında yazı yazmama hakkımı kullanacaktım ama sonra düşündüm, bugünü kendim için kaydetmem gerek. Zira 05:30’da uyanan bir insanın poposunun ancak saat 15:35’te yer görmesi bence ileride hatırlanası bir durum. Yaşanılan zorluklar unutuluyor bir şekilde. Bugün Elif’in yazısında okudum, ondan aldığım ilhamla yazıyorum. Normalde “Aman biz bir tanesine bakamıyoruz, sen ikizlere nasıl bakıyorsun?” sorularına gözlerimi yere indirerek “Eh işte iki taneler ya, oynuyorlar birbirleriyle.” diye cevap verirdim. Nah oynuyorlar! Hadi haksızlık etmeyeyim, 5 dakika oyun, 10 dakika kavga, 10 dakika anneye şikayet, benim saçlarımın diken diken olmasından sonra rahatlayıp barışma faslı…

Bugün ne güzel kendiliğimden uyanmış, hemen vırvırsız bir yoga yapmıştım. Kahvaltıdan sonra ben bulaşıkları yıkarken (bozulan bulaşık makinamız için servis hala gelemedi) Emre, benim gibi yazı yazmak istediğini söyledi. İyi dedim, açtık yeni ikisi bir arada tableti. Tatildeyken yazabilmek için kendime basit birşey aldım. Biliyorum, asıl derdi aleti kurcalamak. Bir süre sonra gittim, baktım, hakikaten günlük gibi yazmış:

“Benim adım Emre. 8 yaşındayım. En sevdiğim yemek yoğurtlu mantı…”

böyle devam ediyor. Bizim #28gunyoga’nın etkileri dalga dalga yayılıyormuş da haberim yokmuş.

Can geri kalır mı? Bugünlük yeter dedim, tableti Can’a verdim. O da yazdı sevdiği yemekleri, neler yapmaktan zevk aldığını. Ha bir de ikisinin de en sevdiği arkadaşı Kerem’miş.

Buraya kadar normal bir gün olarak seyretti. Ben yemek yapmaya girişirken ortam hafiften kızışmaya başladı. Yapılan haksızlıklar şikayet edildi, ufak çaplı itiş kakış yaşandı, kapılar çarpıldı. Emre bir arkadaşına gidince ortalık geçici bir süre duruldu. Ben de fırsat bu fırsat, 4 kişi için 15 günlük bavul yapmaya koyuldum. Ana kalemleri koymayı bitirdiğimde pencereden, püskürttüğüm 8 yaş kafilesinin kalabalıklaşarak geri taarruza geldiğini gördüm. Bir an aklımdan kapıları pencereleri kilitleyip evde yok numarası yapmak geçmedi değil. Neyse, dedim, çok çocuk hiç çocuk.

Oyun oyun nereye kadar? Sesler yükselmeye başlayınca zulada tuttuğum karpuz-börek ikilisini sürdüm masaya. Tam isabet. Çocukları midelerinden fethettim. Resmen taktik savaşı veriyorum. Doğru zamanda doğru adımı atmam gerek. Karınlar doyup biraz mayışınca kart oyunu oynamaya başladılar, ben de yine bulaşıklara gömüldüm. Yeni evlendiğimde bir yardımcımız vardı. “Ayça Hanım, ev işi nankördür.” demişti de o zaman pek birşey ifade etmemişti. Şimdi çok bilgece geldi bu laf bana.

Biraz sonra baktım bende derman kalmadı, haydi yavrucuklarım, biraz da başka annelere diyerek bir sonraki şanslı kapıya yolladım çeteyi. Gün içinde oradan oraya savrulurken boğazıma dizilen bir latte ve bir duble Türk kahvesi ile günü tamamlayamayacağımı hissedince hemen çay demledim. Onu da içersem belki 9’u görürüm akşam.

Bu da bugünün anısı olarak yer alsın blogda. Diğer anne smacıma manşetle karşılık vermeden birkaç sayfa da kitap okuyabilirsem ne mutlu!

Ayça II – Gün 4: Dikkat! Domestik bir yazıdır” üzerine 12 yorum

  1. ybukan dedi ki:

    Zamanın birinde bizim evde Saliha hanimimiz vardi. Ben ona “bugün kendine tatil ver; yalnizca yemek yap- sonra kitap oku/ televizyon seyret/ nasil istersen öyle geçir zamanini” diyince 1 günü böyle geçirirsem ertesi gün içinden çıkamam derdi. Kendine hiç acimiyorsun diyen ben; bugün, bunun ne kadar imkansiz olduğunu anlamış ve pilli bebek gibi gecenin bir yarisina kadar kostururken buluyorum kendimi. Ayinesi iştir kişinin deyip kosturmaya devam💖.

    Liked by 1 kişi

  2. minimamineva dedi ki:

    Allahıııım, nası keyifle okudum! (Özellikle 8-10 yaş arası) Çocukları TAHMİNİMDEN DE ÇOK sevdiğimi artık iyice kabullenmiş durumdayım!

    Liked by 1 kişi

  3. elifbalcik dedi ki:

    Ayça, merhaba. wordpress’i yeni keşfediyorum. Yorum yazıp yazıp yollayamamıştım. Telefon yerine bilgisayarda açtım bakalım bu sefer gelecek mi?
    Benim ikizler de 8 yaşında. Bugünlerde onların tartışmalarından, şikayetlerinden fazla bunalmışım herhalde, benzer anları eğlenceli bir şekilde senden dinlemek çok iyi geldi.
    Merakla yeni yazılarını okuyor olacağım.
    Sevgiler.

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s