Fatoş II- Gün 4

En zor üç günü atlattık sevgili yogacılar. Bir kitapta okumuştum, insan evladının yeni bir fikre ya da başlangıca olan motivasyonu tam 72 saat, yani 3 gün sürüyormuş. Sonra öteleme, erteleme başlıyormuş. Ben kendi motivasyonumda dün ve bugün bir düşüş gözlemlemekteyim. Demek ki sıradan bir insan evladıyım. Ne mutlu bana.

Ama sevgili hocam sanki bunu seziyor ve ben ne zaman düşüşe geçsem, uzatıveriyor elini. Mükemmel zamanlama. Bazen 28 gün yoga yazarlarının yazdığı yazılar da aynı etkiyi yaratıyor. Tam düşecekken tutuyorsunuz beni kollarımdan.

Sabah erken kalktım ama yoga yapasım gelmedi hemen. Uyuyasım geldi. Ben ❤ uyku. Sonra güzel bir duş aldım. Susam yağını sürdüm orama burama. Yoga çalışmama birkaç parantez daha ekledim. Biraz sınırları zorlamalı bir çalışma oldu. Prelüdün son hareketini yaparken alnımdan ve suratımdan akan sular ağzıma burnuma geri girdi. Yoo, hiç iğrenç değil bence. Tam oturmalara başlamadan önce navasana yapayım derken kendimi şavasanada buldum.

Yerde mat yoktu. Uzandım ve vücuduma kulak verdim. Kalbimin atışını duyunca, büyülendim. Diyeceksiniz ki hiç mi kalbinin atışını duymadın ey cahil? Tabii ki duydum, ama böyle duymamıştım. Daha önce tansiyonum oynadığında, koştuğumda, konserlerden önce heyecan sarınca, ağır spor yaptığımda ya da çok korktuğumdaki gibi atmıyordu. Yavaş yavaş, emin ve çok kuvvetli atıyordu. Güçlü ve huzurlu. Her atışta bütün vücudum dalgalanıyordu. Hatta belki parkeler bile. Ya da bana öyle geldi. Çok güzel bir his.

Titremeler, seyremeler ve dalgalanmalar ılınma kısmında bile devam ediyordu. Motivasyonum geri geldi. Manyak mıyım, neyim? Bir üç gün daha idare eder herhalde. Sonra bir daha düşüş. Bu da motivasyon döngüsü mü acaba?

 

Reklam

Fatoş II- Gün 4” üzerine 5 yorum

  1. Kalemtıraş dedi ki:

    Yogada 4. gün sendromu diye bir şey var. Üç gün üst üste bir kurs öğretiyorsun diyelim, 4. gün sınıfın yarısı kaybolur ortadan. Demek bu 72 saatlik motivasyon teorisinin hayata geçmesiymiş. Yere yattığında duyduğun sadece kalbin değil, canın (pranamaya koşa- can) fiziksel vücut (andamaya koşa- gıda) etrafında dalgalar halinde yayılmasının zonklaması. Bir dahaki sefere dikkat edersen yumurta şeklinde bir havuzun ortasında yattığını ve dalgaların zonk zonk merkezden çevreye yayıldığını fark edebilisin. Beni yogaya bağlı tutan böyle anlardır işte… Her açıdan isabetli bir yazı yani anlayacağın.

    Liked by 1 kişi

    • fsafak dedi ki:

      Doğru yolda gittiğime dair inancım arttı bu yorumu görünce 🙂 Sayenizde bu hislerin değerini öğreniyorum, keşfediyorum. O anlarda hep sizi anıyorum, minnetle ve şükranla.

      Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s