Ayşe – Gün 1 : I accept

Merhaba canım 28 günlük yoga maceram;

Ben böyle şeyleri çok ciddiye alırım. Hatta o kadar ciddiye alırım ki içinde kaybolurum, o böyle artık mükemmel yapmaya çalıştığım şeylerden biri olur ve ben altında ezilir, hiç iyi yapamadığımı, hakkını veremediğimi düşünürüm ve pes eder, tamamlayamam. İşte o kadar ciddiye alırım.
Bu sabah uyandığım andan itibaren aklımdaydı. Hangi saatte yoga yapsam? Kendi kendime yapamam, ben bir video bulayım. Peki hangi videodan yapsam? İnsanlar acaba nasıl yapıyorlar? Acaba herkesin izlediği, takip ettigi bir video var mı? Ki bunu söyle ustu kapalı bir şekilde sormuştum ama yoktu. Halbuki keşke olsaydı. Bana daya 28 günlük videoyu ben her gün yapayım. Şu dönemde içinde olduğum ruh hali ve kafa gidikliği dolayısıyla yaptığım hiçbir şeyden emin olamıyorum. Benim ama sadece benim yaptığım her şey yanlış. Hiçbir şeye yetim yok. Bulup yaptığım videolar da kesin yanlış yunluş seyler çıkacaktır diye düşünmeden duramıyorum. Elim Adrianne’ye gidiyor. Oh be 30 günlük challenge var. Ama yarım saatlik filanlar. Ay galiba her gün 1 saat demişlerdi diye stres yapıyorum. Kim onlar? Valla ben de tanımıyorum. Hatta sanki aralarında onları tanımayan da tek benmişim gibi geliyor. Yazdıkları yazılarda hep birbirlerinin isimleri geciyor. Ve galiba sanki en amatör de benim. Hocalık filan diyorlar. Ben 2 yıllık serüvenimde hala head stand yapamamış biriyim. Hadi bir de şimdi bunun icin döveyim kendimi.
Video başlıyor. Günün mantrası; I Accept! Bir hoşuma gidiyor ki görme… Ya tamam çok reklamcı oldu, çok her yerde bu kız ama ya fena da değil diyorum sonra hemen ooommmm! Oha evde tek başıma yoga yapıyorum ve sanki 10 dakikayı geçti derken yine hemen oooommmmm! Ya acaba düzgün bir video mu bu? Kesin bu kızdan daha iyileri vardır ben gittim bunu yapıyorum şimdi derken yine ooooommmmm! Ya tamam yapıyorsun işte sus da yap derken shavasana ve bitti! İlk defa evde kendi başıma yarım bırakmadan yoga yaptım. Sarıldım kendime öptüm hemen. Aferin kız dedim. Düşünsene bir de 28 günün sonundaki gururunu.
Gün içinde mantram hep aklımdaydı, kendi kendimle konuştum bunu. Evet son 3 yıldır yokuş aşağı giden hayatım beni çok üzüyor. Bunlar nasıl olur da benim başıma geliyor diyorum. Nasıl olur da beceremedim ben bu işi diyorum. Beceremediğim yetmedi, maddi zararım da yetmedi bir de son bir ümit hala üste para verip, inatla bu yarım bıraktığım işi bitirmeye karar veriyorum. Canim sen umutsuz vakasın demekle canim bak gor 3-4 aya nasıl rahatlayacaksın, ferahlayacaksın ama nolur pes etme kendine inan yardımı kabul et arası gidip geliyorum. Sonra bugun dedim ki; Ne yaptımsa ben kendim yaptım. Evet dış etkenler de oldu ama ben zorlandım, ben hassaslaştım ve ben altından kalkamadım. Evet kabul ediyorum. Her zaman mükemmel olamayacağımı, benim de toslayabileceğimi kabul ediyorum ve anlayışla da karşılıyorum. Daha fazla ah vah demenin de gerekmediğini, toparlanmak gerektiğini düşünüyorum. Ve yarının mantrası I Create! Öyle de güzel denk geldi ki… Yarın ilk dersim var.
Ve saat 23:43. 28 günün ilk yogası bu sabah yapıldı, yazısı da ilk günün bitmesine dakikalar kala yazıldı. Aferin sana!

Ayşe – Gün 1 : I accept” üzerine 4 yorum

  1. neseonal dedi ki:

    Ayşe mehaba hocalık eğitimi olsa da olmasa da hep öğrenci kalabilmek en güzeli :). Bazen kendi yogamı yapmak yerine video ile pratik yapmaya ihtiyaç duyuyorum. Başka hocaların da derslerine girmek sanki yeni yeni pencereler açıyor benim için. Videolar için https://www.gaia.com/ tavsiye ederim ama ücretli bir site. Sadece video yok yoga ile ilgili filmler yazılar pek çok kaynak sunuyorlar. Sevgiler

    Beğen

  2. Kalemtıraş dedi ki:

    Sevgili Ayşe,

    Aramıza hoş geldin. İnan bu bloğu bizzat ben açmış olmama rağmen ben de yazarların bir kısmını tanımıyorum. Daha önce hiç böyle bir şey yapmamıştım. Aynı amaca baş koyduğumuz gibi sizi tanıyorum gibi geliyor ama sonra hatırlıyorum ki aslında tanışmadık. Tanışmadık ama en içimizi döküyoruz. Burası iç dökme çeşmesi olsun. Her seviyeden öğrenci var iç dökme çeşmesinde. Yıllanmış hocalardan, bu hareket ile ilk defa yogaya başlayanlara kadar her seviye yoga öğrencisi (hayat yolcusu) buradayız. Bakalım tren bizi nereye götürecek. Samimi yazılarının devamını hevesle bekliyorum. İlk dersinde başarılar. 🙂
    Defne (rumuz: Kalemtıraş)

    Beğen

  3. ayseyoga dedi ki:

    cok tesekkur ederim. ic dokme cesmesi demek cok hosuma gitti. ben de tam oyle hissediyorum inanin ki! iyi ki var bu blog!

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s