Burcu-Gün 4:kördüğüm-çember-dört duvar

IMG_9605.JPG

Deniz havası aldıktan sonra nefesimi sıktı dört duvar.Panik halleri,çarpıntılar.Kafada ikili konuşmalar.İkili kalsa yine iyi.Tam bir Burcu’lar çatışması.Dalgalar beynimi sulandırmış olsa gerek.Düşünceler misinanın kördüğüm hali.Çözülmelerine karşı direndikçe gerginleştim.Çözülmelerine niye direndim?Elime dökülüceklerle çalışmak istemedim.Bu istek hadi gel diyince de gelmiyo.Şöyle bi sıfırlamaya ihtiyacım var.

Evden uzaklaşmaya ihtiyacım var.Evet evet,şu an en kilit nokta bu.Evden uzaklaşmaya ihtiyacım var.Sadece dört duvarlığından değil elbette.Enerjimi bozan şeyler var.Ne kadar kendini bundan korumaya çalışırsan çalış cazırdamaya başlıyosun.

Sürekli zaman geçirdiğin enerji alanın ve bu enerji alanını oluşturan insanlar çok önemli.Belli bir zamandan sonra konfor alanını terkedip,sorumluluk alıp kendi alanını oluşturman ve o alanda olacak olan insanları kendin seçmen gerekiyor.Yoksa şikayet etmekten öteye geçemiyosun.Ben şikayetten çok sıkıldığım için şikayet etmiyorum.Şikayet ettiğimi duyarsam bi kendime suratımı ekşitiyorum.Süreç olarak yaşamam gereken bir zaman dilimi.Bu zamanı olabildiğince keyifli geçirmek istiyorum.Yaklaşık 5 senedir kullandığım doğum kontrol hapları da hormonlarımın dengesini alt üst etmiş durumda.Daha kaba bir tabir kullanmak geldi içimden ama hanımefendi çizgimden çıkmak istemiyorum şu an.Neden bırakamıyorum?Ağrıdan hastanelik oluyorum.Acı eşiği yüksek bi insanımdır normalde ama gel gör ki o dönemlerde eşik meşik kalmıyo.Bi ara bırakmayı denedim,baktım duvarları yumrukluyorum.Duvarlara yazık olmasın diye başladım tekrar.Mesela bence bu ilaçlar yüzünden ,ne kadar bedenimle zihnimle çalışırsam çalışıyım bir şeyler eksik kalıcak.Belki işleri daha da zorlaştırıyorum bu ilaçlar yüzünden.Ama gündemimde yeniden bu ilaçları bırakma düşüncesi var.Bununla ilgili önerilere de açığım.Resmen bağımlı oldum çıktım.Ve bağımlılığın her türlüsüne karşıyım.Buna sevgi bağımlılığı da dahil.Konuyu saptırabilirim her an.Bi konu da yok aslında tam.

Üzerime sinen bebek kokusu,uzaklardan bana birini getiren rakı kokusu sanki bir.

ikisi de hasretlik.

ikisi de yuva.

ikisi de uykusuzluk.

ikisi de huzur.

Bişey itiraf ediyim mi?

Ediyim.

Ben anne olmadan ölmekten çok korkuyorum.Anne olmadan ölmek.Çocuklar konusunda neden bu kadar hassasım bilmiyorum.Sanki önceki hayatımda üç çocuk annesiymişim,şu an çocuklarıma özlem duyuyomuşum Ve sanki ölsem o hasretlik biticekmiş gibi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s