Zeynep – Gün 6

5:25′ de alarm çalmadan uyandım, ama gözlerim yerlerinden akıyor. ‘Haydi’ dedim, şimdi yatarsan bir daha hiç kalkamazsın. O ’10 dakika daha’lar beni bitiriyor. Çıktım odadan, dilimi temizledim, aynada yüzümü gördüm, felaket. Dün akşam yayınladığım yazıyı hatırladım, utanç geçti içimden.
Defne hoca ‘Burası iç dökme çeşmesi olsun.’ demiş madem, olsun. Nefes aldım.
Samimi olmaya çalışıyorum. Yumuşak noktalarımı da özenle görmeyi, göstermeyi deniyorum. Korkuyorum bazen kalemden ne dökülecek bugün diye, telaşlanıyorum. Çok korkunç bir yanım kendini açık ederse ne yaparım? ‘Iyi olur, gol olur.’ diyorum sonra. Olduğun yeri bilirsin, zaten ancak oradan hareket edebilirsin.
Shadowyoga değil mi zaten yogamızın adı, gözlerimizi açıp da bakalım diye burdayız. Neyse.
Yoga yapacağım odaya girdim, boş ve ferah bir yer. Dörtdöndüm önce bir, Samapadamın yerini arıyorum. Bizim ev eski ve eğimli. Üzerinde başlayacağım parkeyi ve yönümü güzelce seçmem gerekiyor ki Anilasana, Kurmastana olduğundan da zor hale gelmesin. Şimdi düşünüyorum da her sabah eşeleneceğime başlamadan, kararımı versem. ‘Hah, şu nokta!’ desem. Oyalamasam kendimi tekrar tekrar.
Bugün sıra 3. prelüdde. Yarın Banu ile ders var, öncesinde tekrar etmek de iyi olurdu. Öbür yandan kafam karışık, dün içim fena çalkalandı. Tanıdık, parantezsiz bir Balakrama olsun bugünün pratiği, başlıyorum.
Başımı çevirirken bir süredir hareketin gerçekten taa göbek deliğimin altından geldiğini hissediyorum, çok hoşuma gidiyor. Şirince’den beri üst bedenim ile alt bedenim bir. Sanki daha önce altlı üstlü don bikini vardı üzerimde, şimdi ise tek parça body. Boynum ağrımış ısınmalarda farkediyorum. Omuzlarım, kürek kemiklerimin arası kaskatı.
Her fırsatta iyice eze eze bileklerimi Kurmastana’ya erişiyorum. Koltukaltlarımı hissediyorum nefes alırken, göğüs kafesim arkaya doğru şişerken gerçekten kaplumbağanın sırtını hatırlatıyor bana, karnım kendiliğinden hafifçe içeri giriyor. Virastanam çok güçlü bugün nedense. Sarpastana ise zor, tutturamıyorum nefesi, yeni öğrenmişim gibi, bol nefesli gidiyorum. Paschimottanasana’dan önce sırtımı yere yaslıyorum. Çok seviniyor sırtım yere değince, izin veriyorum kendime bugünlük, kalkmıyorum. Uzun zamandır yapmamıştım, pratiği şavasana ile bitiriyorum.

image.jpg

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s