Ayça II – Gün 8: Horozları alt ettim

Şılıp şılolop…şılıp şılolop…

Kendi uyanışımı bir film seyreder gibi gördüm. Önce gözlerim fal taşı gibi açıldı. Sonra beynim kulaklarımın ilettiği sesin nereden geldiğini ve ne sesi olduğunu anlamlandırmaya çalıştı.

Şılıp şılolop…şılıp şılolop

Boynumun ıslaklığını hissedince odanın boğucu sıcaklığını fark ettim. Saate bakmak için telefona uzandığımda uykum iyicene açılmıştı. Nolur saat 5 falan olmuş olsun da kalkmak için mantıklı bir saat olsun.

Şaka mı bu? Saat daha 3:46!

Banyodan gelen su sesi uykumu iyicene açtı. Zorlasam uyurum belki ama 2 saat sonra kalkması çok ama çok daha acılı olacak. 

Vay be, hayat ne garip! Çok değil, sekiz-dokuz ay önce biri bana “Kızım, sen Bodrum’a tatile gideceksin, akşamları bırak rakı-balık muhabbetini, az biraz yiyip emeklilerle beraber 10’da yatacaksın, sonra da sabahın 4’ünde yaşıtların ve üstü kesim uyur, daha genç olanlar da partilerken kalkıp yoga yapacaksın.” deseydi git beeaa diye başımdan savardım.

Hadi bakalım, uyandım madem bir işe yarasın (Pınar’ın annesinin “Yap, kurtul”una benzedi biraz ama bu saatte gerçekten böyle).

Bu sefer dünkü acemiliğimi atmışım üzerimden, nerede duracağımı biliyorum. Emin adımlarla geçtim yoga köşeme. Mat sermedim, bahçe lambasının aydınlatması ile loş bir havada başladım yogama. Ben bekliyorum ki bu kadar erken saatte yoga yapıyorum, başım göğe erecek. Merakta bırakmadan söyleyeyim. Hiç öyle birşeyler olmadı. Hatta bir iki sineğin beslenmesine göz yumdum, huysuzlanmadım, ısırdıkları yerleri kaşımadım bile (oraya nefes gönderdim, kaşıntım geçti diyebilmek isterdim fakat henüz o noktaya gelemedim). Ama bir tanesi gözüme girince dayanamayıp elimle iteledim sineği. Hah, gitti sabahın dördü yogası, boşuna kalkmışsın diye de kendimi azarladım. 

Nefes al, ver, sakinleştim tekrar. Hazır vakit varken bol parantezli, bol tekrarlı bir çalışma yaptım. Ben bitirirken ezan okunuyordu, horozlar da koroya yeni başlamıştı. (Beni kıskandıklarını düşünüyorum.) Güzel bir zamanlama oldu aslında. 

Kalkarken, yogamı bitirip yazımı da yazdıktan sonra uyurum tekrar nasıl olsa diye düşünüyordum ama şu anda pek uyuyasım yok. Bugün nasıl geçecek, geçebilecek mi merak ediyorum. Onu da yarın anlatırım.

Ayça II – Gün 8: Horozları alt ettim” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s