Zeynep – Gün 11

Sana yazmak yine bir zor sevgili sangha. Yazıyorum yazmasına, kaç gündür neredeyse sonuna geldiğim parampırçık defterimi yanımda taşıyor, otobüste, vapurda, bekleme odalarında sayfaları dolduruyorum. Ama sonra gerçekten ne diyeceğimi bilemeyip, ikilemlerde kalıyorum. Seni sıkmak da, kandırmak da istemiyorum.
Gevezelik yapmaktan endişeleniyorum bir yandan, endişeli bir yapım var.
Benim bu lafı uzatmalarım, önemli olanı susarken, ağızın hareket isteğini geri çevirip de, gerilim yaratmamak için sarfedilen sözcükler mi? Sesli ve sessiz.
Peki önemli olan ne? İçimden geçeni, kendim olanı ifade edebilmek mi?
Nasılım? Kendime içtenlikle sormaya korkuyorum, bazen sormayı unutuyorum.
İyi olmaya çalışmaktan hep, kendi hakikatimden kayıyorum. Bilerek kaçmıyorum, sadece dikkatsizleşiyor, gözden kaçırıyorum.
Duyarlı olabilmek mi önemli? Hep olamıyorum.
Dur bir dakika. Kendime büyük amaçlar yükledim belki yine, bu sefer 28GünYoga yazıları ile ilgili.
Benim niyetim uzun ve fevkalade denemeler yazmak ya da hemen şimdi sayfaları doldurup, içimdeki en karanlık köşeleri aydınlatmak değildi ki. Kendime verdiğim basit bir sözü hedefe dönüştürmüş olabilir miyim? Başlangıçta da tehlikenin farkındaydım, o yüzden yazma şeklimi sınırlamıştım.
O zaman kendime bir hatırlatma. Bundan sonra hergün defterime 2 sayfa yazıyorum, tükenmez kalem ile, çok büyük değişiklikler yapmadan dijital ortama aktarıp gönderiyorum. Diğer yazma boyama karalama çalışmalarım, önümüzdeki aya kalsın.
Konuyu saptırmasaydım seninle olan ilişkimden bahsedecektim. Çünkü kendimi birkaç gün yazmasam mı, yazsam da yollamasam mı pazarlıkları yaparken buluyorum.
Hani dönüşüm, büyüme sadece ilişkilerin içinde mümkündü ya. Seninle olan halimde de, sevgili sangha, bütün ilişkilerimde girip çıktığım aynı engebeli yollardan yürümeye çalışıyorum. Değer verdiğimden. Buradan taksiciye kadar gidebilir konu, uzar sonra. Başka güne kalsın.
Sabahları kalkıyorum kalkmasına, yogamı da yapıyorum. Hatta prelüd 1 – 2 – 3 sıralamasını da bozmamaya karar verdim. Onu bile düşünmeyeyim, boyun eğeyim, ne oluyor göreyim istiyorum.
Yalnız uykusuzum, gündüz kestirirsem gece erken yatamıyorum, öğlene doğru yoruluyorum. Henüz tempoyu oturtamadım, biraz yamalı oluyor günlerim.
Yarın görüşürüz.
Daha ferah bir gün olsun dileyecektim, vazgeçtim, olduğu gibi bir gün olsun.

image

Zeynep – Gün 11” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s