Fatoş II- Gün 12

Bu bloga girince hemen odak noktam değişiyor. Evde çok sevdiğimiz bir arkadaşımız var iki gündür, çok eğleniyoruz. Şimdi ben sabah uyanma ritüelime sadık kalabilmek için normalde uyumadığım bir saatte yatağa çekildim. Bu yazıyı bitirince uyuyacağım.

Şimdi şunu düşünüyorum: yoga öncesi hayatımızda yapmayı çok sevdiğimiz şeyler ne olacak peki? Yoga öncesinde tanıdığımız, son 11-12 yılımızı beraber geçirdiğimiz çok ama çok sevdiğimiz arkadaşlarımız bizi ziyarete evimize kalmaya geliyorlar, bir nevi aile ziyareti gibi düşünün. Beraberken eski kalıplar hortlayıveriyor. Dün çok suçlu hissediyordum kendimi. Eski kalıpların kucağına atlayıverdim, ne zevkliydi. Ama biraz (14 saat kadar) düşününce sanki tüm olay eski kalıplar hortlamaya devam etse de, rutini bozmamak galiba dedim içimden. Hahaha, tanıdık geldi mi? Eee, ben bunu zaten kaç kere duydum, söyledim? Aynı fikirde kaçıncı turu atıyorum acaba? Bugün birşey daha anladım ama. Eski kalıplar hortlasın. Hatta eski kalıplar devam etsin, yeni kalıplar ile çakışsın ki, neyin ne olduğunu daha iyi anlayalım, değil mi? Her tur daha da içeri doğru mu sarmalanıp gidiyor?

Günün iç rutini: Olayları ve insanlarla aramızdaki farkları dramatize etmemek. Biraz da anın tadını, gelenin bereketini, olanın hayrını düşünüp, devam etmek. Neyi neden yapıyorduk unutmamak. Şükür etmek.

Geçen gün Ali’yle birinci prelüdü beraber yaptık. Benim için verimli bir yoga çalışması olmadı diye düşündüm iki gün boyunca. Bir daha beraber yoga yapmasak mı acaba diye bile düşündüm. Sonra bu akşamüstü bir daha denedik. Bu sefer de normalde kendi başıma yaptığım çalışmalardan çok daha iyi oldu. Gerçi akşamüstü olunca daha esnek oluyorum, daha az acılı oluyor çalışmalar. Her gün ayrı bir macera olacak sanırım. Ya da macera bitecek mi? Ya da hep dönüp duracak mıyız?

Şimdi güzel bir sofra ve iyi bir sohbeti yarın sabah yapacağım udiyana bandhaları düşünerek geçirirsem ne olur? Sofraya yazık olur. Arkadaşlarımla o eski günler yakaladığımız ahengi yakalayamayız. Hatta, yarın sabahki udiyana bandhalar benim gibi bir kontrol manyağı söz konusu ise, yalan olur. Nasıl olacağını tahmin edebiliyor musunuz? Benim fikir yürütme paternlerimi tanıyabildiniz mi? Aa yok, daha tam anlayamadınız mı? Biraz daha mı yazayım?

Bugün sofrada yılların dostluğunun verdiği sıcaklık ve saflık tüm varlığıma dolduğunda mest oldum. Ne kadar şanlıyım! Ortayı buldum sanırım. Bir anlığına.

Fatoş II- Gün 12” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s