Serap Gün 16 – Veda

20170710_184440 (1)Perla’nın kampa hediyesi

Dün gece o kadar yorgundum ki, denize gidemedim. 11.00 gibi yattım, üzerimde bir ağırlık. Psikolojik değil (O da var gerçi de!), Zorba (Sidar’ın kedisi) dolanıyordu üzerimde. Yorgunluktan ona git diyecek takati bile bulamadım kendimde, dolunaya göz kırpıp uykuya daldım. Sabah 5.45 te gözümü açtığımdaysa kutup yıldızı bana göz kırpıyordu.

Platformda matımın başına geçtim hemen. Sessizce oturdum bir süre. Güneşe selama başladım, dizlerim çıtırdıyor yine, vücudun kaskatı. Sivananda serisini yapmaya karar verdim. Kobraya geldiğimde Zorba gelip yüzümü yalamaya başladı. Göğsümün altında duruyor, ezeceğim diye korktum. Elimle hafifçe ittirdim, gitmedi. Oturup sevdim ben de biraz, sonrasında gider diye. Gitmedi. Git kedi diyorum içimden, zaten gönlüm yok bir şey yapmaya. (Gönlüm yok diye mi geliyor ne!) Bir kuş ya da tavuk dikkatini çeksin de gitsin diye dua ediyorum. Biraz uzaklaştı. Devam ettim seriye. Sonra yine geldi. Bu sabah kedi sevme aralarında yapabildim yogamı. Savasana bittiğinde kedi de gitti.

Dün dolunayla beraber shadow yoga bana göz kırptı sangha. Ekranda bir tarih belirdi. Bana çok uzak gelen bir tarih şu anda ancak yoganın bana öğrettiği bir şey varsa bu yolun ancak sabırla yürünebileceği. Vardır bunda da bir hayır diyorum. O tarihe kadar beni neler bekliyor kim bilir hayatta.

Bugün veda günü oldu. Önce abimleri uğurladım. Burayı çok sevdiler, hiç gitmek istemediler ama çocukları onları bekliyor. Sonra Perla gitti. Uzun süreli bir seyahatten dönmüş biri olarak dünyayı dolaşan bu Meksikalı kıza acayip kanım kaynadı. Kısa sürede çok güzel bir bağ oluştu aramızda. Tekrar görüşebilmeyi diliyorum.

Bugün hava çok sıcak, hiçbir şey yapasım gelmedi. Genel olarak kampta herkesin enerjisi çok düşük, kendimizi ordan oraya atıp duruyoruz.(Bunu da dolunay etkisine bağlıyoruz!)

Tesadüf diye bir şeyin olmadığına inanıyorum demiştim ya; uzun süredir karşıma çıkıyordu Kurtlarla koşan kadınlar ismi. Hatta geçen hafta içimden geçirmiştim alayım şu kitabı diye. Kamptaki arkadaşlardan biri gidince onun odasına geçtim ben de. Geçen gün ne okuyayım diye düşünürken baktım yatağın başucundaki rafta duruyor kitap. Ona başladım. Bugün okumaya devam edeyim dedim ama yok sıcaktan odaklanamadım. Bir şeyler izledik biz de öğleden sonra.

Hazırlıklar devam ediyor, bu akşam mangal partisi var kampta. Ben de ufaktan onların yanına yollanıyorum şimdi. Bunaltıcı bir Çıralı akşamından selam ederim sangha…

Serap Gün 16 – Veda” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s