Ali – Gün 17: Benzer Bir Tecrübenin O Öteki Ruhtaki Yansıması

Pek düşünmeye fırsatım olmadı. Yogamı yaptım, biraz yattım, gözlerim yarı açık bilgisayarın başına oturdum ve yazıyorum. Aklımda bir kelime var kendini tekrar eden: Sarpa…sarpa…sarpa… Her zamanki gibi sayarak başlamıştım. 3 nefes yapıp bırakacaktım. 5. nefeste durmayacağımı biliyordum. O tanıdık yanma hissinin çoktan gelip bacağıma yerleşmiş olması gerekiyordu. Acımayacaksa ne kadar yapacağımı nereden bileceğim? Saymadan, bir şey düşünmeden görünmez sarmallar çize çize eğilip kalktım. Kendimi dans eden bir ejderha gibi hissettim (daha doğrusu iki ejderha gibi.) Kendi koyduğum sınırları çiğnemeye hazır mıydım? Peki bu kadar dramatize etmesem olmaz mıydı? “Artık bitti dediğiniz noktada bir kez daha yapın.” Tam böyle dememişti Defne Hoca ama aklıma daha iyi bir versiyonu gelmedi. Artık bitti dediğim noktada kaç kez daha yaptım bilmiyorum ama ateş bacaklarımdan çekilirken yerini daha önceden bilmediğim bir his doldurdu. Sanki yangın söndükten sonra hala ayakta kalmayı başaran kalaslar gibi sağlam ama kalas kelimesini hak etmeyecek kadar esnek.

Tam yazımı yazarken merdivenlerde ayak sesleri duydum. Dış kapıyı açınca küçük bir çocuğu yaramazlık yaparken yakalamışım gibi annem, “Eyvah yakalandık!” dedi sırıtarak. Babam 3 ay önce kalp ameliyatı geçirmişti. Şimdi sağlığı iyi ama doktorunda tavsiyesiyle her gün 7-8 kilometre yürümesi gerekiyor. Asansörün kapısında durmuş, bekletiliyor olmaktan dolayı memnuniyetsiz bir tavırla anneme bakarken beni görünce suratı yumuşadı, “Sen de gelsene. Dondurma yiyip döneriz,” dedi. “Az önce yoga yaptım. Şimdi sessizce oturup blog yazımı yazacağım,” diyeceğimi zannederek ağzımı açtım ama dökülen sözcükler, “Aşağıda bekleyin hemen giyinip geliyorum,” oldu.

İşten eve bir buçuk saat yürüyerek dönmüştüm. Üstüne yogamı yapmış, varoluşsal mecralardan çekileceğimi zannederken, kendimi Kurtuluş Caddesi’nde Şişli’ye doğru yürürken buldum. Sakinliğim devam ediyordu. Normalde beni geren ayrıntıların hiçbirine takılamayacak kadar ya yorgun ya da kayıtsızdım (Aniden direksiyonu önümüze kıran arabanın şoförü, caddeyi yarış pisti zanneden amortisörü patlak motorsiklet, kaldırımın tamamını kendi malı gibi tepe tepe kullanan manav, o kaldırımdaki şey ya da şeyler). Yani yine oradalardı. Yılların kaotikyası, nam-ı diğer Kurtuluş Caddesi.

Annemle babamın normalde olsa sinirime dokunacak yorumlarına tebessümle cevaplar veriyor, kendi verdiğim cevaplara şaşırıyordum. Daha önce onları hiç dinlememiş olabilir miyim? Yani ne ima ediyorlar diye düşünmeden ya da annem babam olarak değil de Canan ve Hidayet olarak? Bir arada bağımsız birer birey gibi, ailevi rollerimiz/beklentilerimiz/görevlerimiz olmadan devam ettirebilir miydik ilişkimizi? Anın tadını çıkarmak varken böyle şeyler düşünerek oyun bozanlık yapmak istemedim. Derin bir nefes çektim, dondurmamdan koca bir ısırık, güle eğlene yürüyüşümüzü tamamlayıp, birbirimize iyi geceler dileyip evlerimize çekildik.

Karanlığın içinde soğuk mavi bir ışık görünce, mutfak tezgahında bıraktığım bilgisayarım ve haliyle randevuda ekmişim gibi bir anda çekip gittiğim blog yazım geldi aklıma. Kaldığım yerden devam ettiremeyeceğimi, yazdığım paragrafı okur okumaz anladım. Sarpa…ejderha…yangın…kalas… Yogadan hemen sonra tüm benliğimi saran o güçlü duyguları seviyorum. Dinginliğin bile kendine has destansı bir yanı oluyor, sanki anlatmaya çalışsam işte şu yukardaki gibi kilit kelimeler gerekiyor: sarpa…ejderha…yangın…kalas… Gerçi tekrar okuyunca kalas o kadar da destansı duyulmadı şimdi 🙂 Ama yogadan hemen sonra kötü büyücüyü alt etmek için çıkılan yolda kahramanın yanına aldığı ateşli kılıç kadar destansıydı benim için.

Odilon_Redon_The_Buddha

The Buddha by Odilon Redon

“Söze dökülemeyeni söze dökmektir yazmak. Kendi içini, insaniyetini insana açıp, benzer bir tecrübenin o öteki ruhtaki yansımasını ararsın.”  – Defne Suman

Sangha’ma selam olsun, Sanghasızlık başa bela, Sangha’dan biri benim sevdiceğim.

Ali – Gün 17: Benzer Bir Tecrübenin O Öteki Ruhtaki Yansıması” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s