Ali – Gün 18: Farkındalıklarla Dolu Bir Gün

Merhaba Sangha,

Dün Sarpa‘da başıma gelenler bugün Kurmastana’da başıma geldi. Uzun süredir hareketleri 3’er nefes yapıyordum. Fatoşla birlikte sayıyı 5’e çıkarttığım ilk seferinde, hazırlıksız yakalanan vücudumda daha dramatik değişiklikler olduğunu fark edince krediyi sayı artışına vermiştim. Meğer esas tezahürat ‘hazırlıksız yakalama’ya gitmeliymiş.

Dün Sarpa‘da bugünse Kurmastana‘da sayıyı yitirişimin ardından, sadece derslerde hissettiğim o zorlanma hissini, ne kadar zorlansam da bırakmama hissini, ateşi kabul ediş, ağırlığı ayaklara geçiriş ve üst bedeni olabildiğince rahat bırakma hissini yeniden yaşadım. Tek başıma yaptığım çalışmalarda Defne Hoca’yı hiç bugünkü kadar yakınımda hissetmemiştim. Şirince’deki kampta Kurmastana‘da can çekişirken ağzımdan pehhh diye nefes kaçırınca, Defne Hoca’nın sert ve kendinden emin sesi kulağımda çınlamıştı, “Pehleme!” Meğer hemen arkamda o da Kurmastana‘ya girmiş, nefeslerimi dinliyormuş. Hemen kendime çekidüzen verip, aslında koyvermediğimi, elimden geleni yaptığımı (daha da derinine inecek olursak onun sevgi ve ilgisine layık olduğumu) hocama kanıtlamak için ne kadar zor da gelse nefesimi sakinleştirip burnumdan alıp vermeye devam etmiştim.

Peki ben hocam için mi yoga yapıyorum? Yani, “Afferin Ali!” dese, “Nasıl da ilerleme kaydettin!” dese havalara uçmaz mıyım? Uçarım! Gururlanıp sevinmez miyim? Hem de nasıl! Ama kendi başıma kaldığımda da aynı özeni gösterip, kendim için kendime çekidüzen verip, koyvermediğimi, elimden geleni yaptığımı kendime ispat etmeye çalışmaktansa, en azından kaytarmamayı başaramaz mıyım? En zor pozların içine yerleşirken vücuda küçük sürprizler yapmak ve hazırlıksız yakalamak bende böyle bir etki yarattı. En az 3’e ya da 5’e kadar sayıyorum ama sonrasında sayıyı bırakıp sadece nefese odaklanıyorum. Ne zaman duracağımı ben de bilmiyorum.

Mesela şöyle bir şey fark ettim, 28gunyogaya başladığımdan beri Chakra Mandala‘da bir nefes durup hemen Kurmastana‘ya geçiyordum. Önceden planlamadığım bir şekilde bugün fazladan kaldım ve daha ikinci nefeste ateş kasıklarıma yayılmaya başlamıştı bile. Sanki önceden tembihlenmiş bir çocuk gibi, vücudum alıştığı nefes sayıları kadar sesini çıkartmamayı öğrenmiş ama bu onun içten içe uslu bir çocuk olduğunu göstermiyor çünkü ona önceden söylenmeyen bir durumda hemen avazı çıktığı kadar bağırıp, esas içindeki çirkefi salıveriyor acıdan, ateşten kurtulmak için.

Bugün ilk yazdığım blog yazısını tekrar okurken (evet arada kendi yazılarımı tekrar okuyorum) şu cümleler gözüme takıldı:

Ne yaptığımı sayarım, ne kadar yapacağımı sayarım… kısacası kendimi bırakmayı pek beceremem ve hemen her şeyi kontrol etmeye çalışırım (Bu yüzden Chakri’yi ihmal etmeden muhakkak her seferinde yapıyorum).

Her şeyi kontrol etmeye çalışma huyumla mücadele ederken bile ne kadar kontrolcü olduğumu fark ettiniz mi? ihmal etmeden… muhakkak… her seferinde… (kendi ironime sesli güldüm).

Bu cümleyi 6. günde yazmışım. Demek ki teoride farkettiğim bir şeyin pratiğe yansıması 10 günden fazla sürmüş.

Benim için farkındalıklarla dolu bir gün olmuş Sangha. Senin günün nasıl geçti?

Screen Shot 2017-04-28 at 16.34.43.png

“İnandığından daha cesur, göründüğünden daha güçlü, düşündüğünden daha zekisin.” -Pofuduk Ayı

Ali – Gün 18: Farkındalıklarla Dolu Bir Gün” üzerine 5 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s