yağmur – gün 18: toprak

Güneş yükseldiğinde uyku akan gözlerimde hala rüyaların izleri vardı. O izlerle birlikte kalktım yataktan. Bazen hemen yazmam bazen de demlemem gerekiyor bu rüyaları. Rüyalar, şamanik yolculuklarla dolu defterin son sayfaları belli ki bu tatilde bitecek. Bu sefer matımı alıp bahçeye indim. Erkenci komşulara selam verdim geçtim arka bahçeye. Evde henüz ses yok, uyanmamış henüz kimseler. Gözlüğümü bir kenara koydum, ayaklarımın altındaki girintili çıkıntılı toprağı hissettim. Dümdüz olmayan zeminlerde bambaşka bir köklenme ve denge arayışı buluyorum.

3 haftalık bir aradan sonra yeniden arkaya eğilmelerin tadını çıkardım. Göğsümü açmaya, kucaklamaya, kapsamaya ihtiyacım var. Ayaklarımla da toprakla ve var olduğum zeminle bağlantı kurmaya. Köprüye düşmek çok değişik bir his. Zeminle-mekanla kurduğum bağlantıyla birlikte dışarıya açılmayı ve içeriye dönüşü birlikte yaşıyorum.

Bugün kurmaya çalıştığım zemini, içinde dengeyi aradığım mekansızlığın yarattığı mekanı gördüm. Hayalperestlikle doğada kalmaya duyduğum özleme ve derin arzuya dair “adım” atmayı bağlantı kurdukça kendiliğinden akışta bulacağımı gördüm. Kimbilir bundan sonra yol nereye, kimlere, benim içimde sakladığım hangi hallere değecek. Bugün toprak, zemini araştırırken huoppp cumburlop denize koşuyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s