Zeynep II – Yeni ay

Sabah yeni yazıları okurken kalbim ısındı, göğüs kafesim yumuşadı, gözlerim ıslandı.
Pratiğin sonunda oturuyoruz ya orada da oluyor bazen. Kendimi dinleyebildiğim, duyabildiğim anlarda, veya karşımdaki izin verince yakınlaşmama oluyor. Bazen müzikle, bazen bir cümleyle dokunabiliyoruz birbirimize. Güvenebilince oluyor. Denizde yüzüp yüzüp sırtüstü yatarsın, ağırlığını taşır ya su, bana orada da olur. Sana da olur mu? Bazen sevdiğimi uyurken seyrediyorum, orada yakalıyorum benzer bir his. İyi ki herşey olduğu gibi, tastamam hissi…

Sabahımın tonunu öyle bir değiştirdin ki sevgili Sanga, kısa da olsa yazmam, paylaşmam gerektiğini hissettim.

Dün Defne hocamız ’28 gün sonunda kendinize bir hediye verin kutlamayı ihmal etmeyin.’ dedi. Ben kutlamayı bugüne sarkıttım ve saat kurmadım. 9:30’da kendimi yeni güne açtım. Özlemişim yatakta oyalanmayı, sağa sola dönmeyi, ertelemeyi, ama vazgeçilmez de değil. Artık biliyorum.
Çabamın hediyesinin o çabayı bırakıvermek olması ne kadar doğru, düşünmedim değil, ama başka hiçbir şey dileyemedim, içime sinmedi, böyle oldu. Kırmızı çadırdan, gün batarken ay hali yogası yapmayı planlıyorum birazdan. Sonra eski niyetlere devam. Saymamak galiba zorlayacak beni. Gizli gizli içimden sayarım belki başlarda, sonrasında ne olur bilinmez.

İtiraf ediyorum, bana dokunmanıza izin vermek zor benim için. Hem Banu’nun etüd dersinden önce, hem David’in kursuna gelirken yolda bir huzursuzluk, utanç gibi birşey oturdu içime. Sanga’nın görünmez, bilinmez bir organizma olması daha kolay da, tek tek yüzlere bedenlere bürünmeniz, sizin de benim gibi insanlar olduğunuzu farketmek, belki başta yarattığım bir kandırmacayı yıktı, geçti. Kandırmaca işime yaradı, korkmamak için yolu açtı. Artık ihtiyacım yok, tek tek gözünüzün içine bakabilirim, bana bakmanıza, beni görmenize izin verebilirim gibi.
Hatta hiç tanışmadığını yazarlarla da bir gün karşılaşıversek düşüncesi, heyecan verici.

Yine karnımın üstünde minik bir kasılma, kabuğuma kaçmak çok daha kolay. Ama çalışmıyor muyuz sanki, iyice yeryüzüne yayılmış sağlam ayaklar, güçlü bacaklar ve gerektiğinde yumuşayabilen bir karın? O zaman yürümeye devam. Küçükken hep bir maceralara atılmak isterdim, aynı onun gibi.

 

Reklam

Zeynep II – Yeni ay” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s