ASLI SU – Güneş’in Günü Pazar Yogası

Yogama başladığımda güneş çoktan doğmuş serçeler zaten cıvıldamaya başlamış, guguk kuşları da arada konuşuyorlardı. Geceden 1 saatlik daha uykunun artısı eksisi hesaplarıyla kurduğum alarmın üzerine sabah 1 saat daha hediye ederek ancak 7’ye çeyrek kala uyanmayı başarmıştım.

Banyoda içsel seslerim, pazar pazar uyku mu yoga mı pazarlığına devam ediyordu, kimbilir belki de pazar kelimesi bana hala tatili çağrıştırıyor. Ama zaten artık çok geçti, bu saatten sonra uykunun ne mümkünlüğü ne de bana şifası vardı. Ayaklanmamla, sakroilyak eklemler hattını kalçaya doğru öyle yoğun hissediyordum ki, çok şükür ki yoga pratiğim ertesi onlar da benim mızmız modumdan silkelendi, ne diye bizi de uyandırdın diye sitem etmekten vazgeçti.

Bugün de Udiyana’sızım, malzemeleri hazırlamış 2 gün önce gözümü daha açmadan hah işte o gün bugün demiştim de henüz kırmızı çadırımı kamp alanına kuramamıştım. Bekleyişte Udiyana’sızlıktan muzdaribim de, çadır alanından ne yüzmeye ne yogaya çıkılamıyor ya, bir de ben ilk günümde sessizlik oyunu oynamaya kendimi pek alıştırdım, bugünlerde de ‘müsadenizle benim sessizlik günüm bugün’ yuvama çekiliveriyorum diyemeyeceğimden, bir sınırlılık hali daha ekleyebilir miyim bugünlere de bilemediğimden, olmasa da oluversin kafasına kayıyor olabilirim.

Eveet, şimdi çadırsal dönem konusuna çökmeden, kulacımı günün yoga pratiği yönüme atıp ufaktan bitiriyorum. Çakri’ye dönmeye başladığımda, Aşvata’ya çöktüm dönmesine dönüyorum da saat yönü son dönüşte sol kalça eklemlerinden birine, kalça ve bacağın birleşimi, bir yerde nasıl becerdiysem birşeyler bindiriyorum. Oradan bir uyarı aldım sanıyorum, çünkü kafamın içinde dün gecenin uykuya az kala abladan son damla telefon mesajlarıyla, onunla içsel tartışmalarla döne döne ilerliyordum, neyseki savaşçıyla da hem kafadaki tartışmadan hem o bölgedeki çakışmadan toparlanıveriyorum. Yazmayı bitirivereceğim ama yogam burada bitmedi. Bugün güneşin günü SunDay idi, sağ bacak altta padmasanayla da az buçuk daha bir uyumluyduk, günlerimiz de herşeye herkese uyumlarla aksın güneşin tadı baldan çalsın.

Sevgimle

P.S. saymalara doyamadım, daha sizinle hayatımın ilk 28’ini tamamladım ya..saymaya da devam ediyorum. Bir de alışkanlık olmuş, aktif meditasyonlarda 40’a kulaç atardık evvel (hem mecazi anlamda hem de hakikaten Sadhana’lardan büyülü birinde bağdaşı kurup denize doğru karada kulaç atmışlığım da vardır). Kahveyi bırakırken sonra da şampuana mesafe alırken de 21 sayısından yürümüştüm. Hayatıma kattıklarıyla, hem de sizinle birlikte, bir kutsal sayım daha oldu diye sevinçliyim. Kendisini de tanış olur olmaz seviverdim.

denize doğru uyku.jpg

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s