Matın Tezenesi Onur – ÖĞRENCİYE MEKTUP

IMG_2294.PNG

Matın önünde ayakta durur, topuktan başın tepesine uzarsın, sevgili okur.

Nefes alırken ellerini kaldırır ve nefes verirken öne katlanırsın.

Tüm bunlar birkaç saniye alırken içinde tüm zamanlara dair kadim bir bilgi kıpırdanmaya başlar, sen genişlerken zaman da genişler, aynalar karşı karşıya dikilir ve bu iç içe bakan iki ayna birbirinin içinde sonsuza kadar çoğalan bir görünümler labirenti kurar. Bu kez ayna illüzyonu simgelemez, bağlamı başkadır, artık o görüntülere bakarken “Bunlardan hangisi benim?” diye sormazsın, “Bunların hepsi de benim” diye kabul edersin. Bu kabul edişe Mona Lisa gülümseyişi eklenir, hafif kendinden emin ama ve hafif buruk; öyle de olmalıdır ki kendi gücüne kapılıp gitmeyesin, dudak kenarlarında beliren kibir her an pusudadır çünkü.

Balasana’da durur dinlenirsin, “Nefes alırken kolları ileri uzat” diye bir komut duydunsa bunu bir emir olarak algılama. Bir öz emir bu daha çok. Kendinin kendine verdiği bir talimat. Hani birkaç ben vardı ya senden içre, aynalar iç içe bakıyordu ve senden kaç tane olduğunun sayısı belirsizdi… O elleri ileriye taşıyan kimsenin verdiği emir değildir, topraktan bir kap olan bedenin içinde tomurcuklanan tohumlar hareket ettirir seni, bir ileri bir geri akıp duran beden sıvıları, ve parmak uçlarından filizler nazlı nazlı çıkmaya başlar sen elleri uzattığında, parmak uçlarından yer altına uzanır ve duruşunu güçlendirir. Arada arsız otlar sarabilir bedeni, kolay değil koskoca bir zırhın sökülmesi, kaldı ki bu o katmanlardan sadece bir teki, sebat ve zaman buduyor o otları.

Adho Mukha Svanasana’ya geldiğinde sıkılacaksın, buyur yerleş o sıkıntının içine. Çünkü başka yolu yok. Bir başka seçenek daha büyük bir sıkıntı ve hiç geçmeyecek. Dizlerini iyice bük ki kalçalar yükselsin ya da topuklarını yere doğru bırak, bacak arkaları uzasın, topuklardan da çıkan dallar yerin altına kök salsın.

Yeniden Tadasana’ya gelene kadar adım adım sula çiçekleri. Hepsi orada işte, sevdiğin tüm çiçekler. Sardunya ve menekşe, begonvil ya da unutmabeni, bak o da unutmamış seni. Çünkü beden dipsiz bir kuyudur, biraz kulak verecek olursan en derininde gürül gürül akan çağıltıyı duyacaksın, uzun süredir ihmal ettiğinden unutmuşsun sadece.

Artık çiçekleri sulayabilirsin.

 

Matın Tezenesi Onur – ÖĞRENCİYE MEKTUP” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s