Zeynep – Gün 5

Like’lara bakarken yakalıyorum kendimi.

Anlamadığım veya tekrar tekrar unuttuğum birşey var, sevgili sanga. Mesela gördüm bunu yaptığımı. Beğenilme onaylanma isteğimi, ya da bu sefer çok ileri gittim bak, iğrendiler benden korkumu. Tamam, peki ya sonra.

Uyandım gerindim yatakta. Bakıyorum Stef’e, keşke bana sarılsa, öpücüklere boğsa. Nasıl da ihtiyacım var, aldıkça daha fazlasına. Sonra ben sırnaşıyorum. Seviyorum sevilmek için. Yok, ilgim fazla geliyor sabah sabah, arkasını dönüyor. Bir de reddedilmenin burukluğu ekleniyor. Daha şimdi gözümü açtım, duygular bombardımanı.

Önemli değilmiş gibi yapıyorum, ben de arkamı dönüp telefonuma bakıyorum, işte ‘like’ları orada saymaya başlıyorum.

Hisler önemli. Görmezden gelmek bir işe yaramıyor, daha da beter patlayıveriyorlar boş bir anımda. Gelip geçici tamam, onu anladım. Yargılamadan diyorlar ya yogacılar hani, işte öyle bakabilmek lazım.

Şimdi vapurdan yazıyorum bunu, içime aynı sıkıntı çörekleniyor anlattığım esnada.

Tamam burada bir durayım.

Sevdiğim işaret parmağını yanağıma değdirdi bak.

Önce bir durayım, gerisine bakarız.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s