Ali – Yol Yorgunu

Sevgili Sangha,

Kifayetsiz kalacaklarından değil, doğru şekilde bir araya getirebilsem çok şey anlatacaklar da, ben kelimeleri doğru sıraya dizmesini beceremiyorum.

Uyandım, elimi yüzümü yıkayıp lenslerimi taktım. Dişlerimi fırçaladım ve odadan dışarı adımımı atıp, sırtımı duvara dayayıp oturdum. Odalarından yeni çıkanlarla birlikte, birer ikişer (eksiklerimiz olsa da) sanghayı tamamladık ve Defne Hoca’nın da odasından çıkıp teşrif edeceği ana kadar kimimiz sohbet ederken, kimimiz sessizce bekledik. Bir hayalim vardı, o geldi aklıma. Her odasında sevdiklerimin onları hatırladığım haliyle yaşamaya devam ettiği koca bir şato vardı. Üniversitede arkadaşlarla birlikte kaldığımız evin salonu hemen üst kattaydı mesela, alt kata inince anneannem çocukluğumda ziyaretine gittiğim salonunda oturmuş beni bekliyor oluyordu… sevgilim ve kedimle yaşadığım evin yatak odası hemen yandaydı… avluda anaokulunda demirlerinden kendimizi sarkıttığımız oyun bahçesi duruyordu…

İşte hayalimdeki şatonun yeni bir odası da Leros kampımızın üst katı oldu artık. Sanghamla ve hocamla bu kadar çabuk bir araya gelebilmek hayal gibiydi.

En çok dönmek korkutuyordu beni. Güzel bir yere giderken, döneceğim gerçeğini hep göz ardı ederek gülümsemeye devam ederim ve ilk günün dönüşe en uzak gün olduğunu hatırlatırım kendime.

Döndük. Korktuğum kadar kötü olmadı. Bir iki gün hafif nezle evde geçirince alışması daha kolay oldu. Çekilen fotoğrafları ayıkla, haftasonuna plan yap derken, deniz mahsullerine ve özellikle Ege denizine duyulan özlem yerini hoş anılara ve önümüzde yapılacaklara bıraktı.

Yoga yapmadığım günler (artık bir ay içerisinde en fazla bir iki güne tekabül ediyor) kafamın içindeki sesleri susturamaz oluyorum. Sanki yoga yaparken durulmuş dalgalar, fırsat kolluyormuş gibi hücum ediyorlar. Sen misin yapmayan, al sana! Laf laf laf laf…

Öyle şeyler görür ki uzaklara giden biri,
Gerçeklik sandığı şeyden çok uzaktır.
Yurdunda anlattığında sonra bunları,
Çoğunlukla yalancıya çıkar adı.
Dikkafalı halk inanmaz ona,
Görmemişse, açıkça hissetmemişse.
Tahmin ederim ki, toylar da,
Şarkıma pek inanmayacaktır.

Doğu Yolculuğu – Hermann Hesse

Ayla birlikte yükselmek ve düşmek… her günün bir diğerinden farklı olacağını kabullenmek… kendi hallerime saygıyla…

Sangha’ma selam olsun,

Sanghasızlık başa bela,

Sangha’dan biri benim sevdiceğim.

IMG_2632

“Yol Yorgunu” by Fatma Şafak Pınarbaşı

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s