Begüm ~ Bir Orman Bir Bütündü, Bir Deniz, Bir Leopar Benekleriyle, Bir Balık Kılçıklarıyla*

Bütünlük kelimesinin tamamiyetle eş değer tutulması, gelişim alanlarına sınırlar çizmemize, sınırları giderek kalınlaştırmamıza ve daraltmamıza sebep olabiliyor. Bütünlüğün içinde kendini “tam” hissetmekten öte “ilişkin” hissetmeye yönelik bir kapı daha var. Bu da bizi öncelikle kendimize; sonrasında da birbirimize, denize ve gök yüzüne bağlayan ağları örüyor. Bu ağlar örümcek ağları gibi ilk rüzgarla derin sarsıntılara maruz kalıp yıkılmıyor, onları fiber iplikten üretilmiş, yine örümcek ağları kadar estetik ancak kat be kat güçlü olarak hayal edebiliriz. Bağlı olduğumuz nesneye/kişiye göre renklendirebiliriz… Burada bahsedilen bağlılık bir zorunluluk, bağımlılık değil, sadece olma hali. Zamanla işlenmiş anıların mevsimleri takip etmesiyle oluşan, henüz oluşmaya başlamış ya da sadece hissedilen bir düzenler/düzensizlikler silsilesi. Hepsi bizim hayal gücümüz eşliğinde ilişkinliğimizle oluşuyor.

Böylelikle tüm zamanlardaki varlığımıza da şefkatle yaklaşabiliyoruz. Geçmişteki yönünü bilmeden son hız koşan halimize de, gelecekteki olası korkularımıza da dehşete kapılmadan yaklaşabiliyoruz. Kendimizi düşündüğümüz kadar da, başkalarının olası hallerini tanımlama da yetkinleşiyoruz. Başka birinin kaygısında, küskünlüğünde bir kaç yıl önceki halimize rastlayabiliyoruz. Ancak başkalarına da, kendine de şefkat göstermenin koşulu kendini bilmekle başlıyor. Çünkü bizim koruyucu, kollayıcı zihnimiz kimi zamanlarda korkuyu, endişeyi bertaraf etmek için bu hislerin kaynağı yokmuş gibi davranabiliyor. Tüm zihinlerde böyle işlemiyor olabilir, benimki biraz öyle. Sadece zihinden ibaret olmadığımız için bir şeylerin ters olduğunu böyle günlerde hissetsek de, sebebini bulmak zorlaşıyor. Uykusuz gecenin hesabını sonraki gün yetişilmesi gereken bir derse bağlayabiliyoruz ve gün içindeki o eksiklik halini anlamlandıramıyoruz.

Zihin ve beden arasında köprü kurma elçimiz yoga, burada da parlayarak aklımızı başımıza getiriyor. Uzun bir çalışma sonrası gece boyu kaygıların kaynağına yönelik kabuslar görmek tercih edilebilir olmasa da; aslında endişe ve korku içinde olduğunu bilmek, neyin içinden geçtiğini görmek, gözleri bağlı -mış gibi yaşamaktan çok daha cesur ve zarif bir hareket. Sonuçta olası bir tehlikeyi yok saymak yerine onunla karşılaşmak hem bizi daha güçlü, hem de daha sakin kılıyor. Geçtiğimiz hafta katıldığım Shadow Yoga’nın Temelleri eğitiminin ilk gecesi benim için böyle geçti. Yoga sonrası sınırsız denizlerde ya da gök yüzünde bulutların üstünde huzurla süzülmeme fırsat vermeyen bilinç altıma sitem ediyor olsam da; belki de bu aralar sıklıkla gördüğüm bir kabusu o gece hatırlamaya cesaret etmem de beni yüreklendiren  yogama da teşekkür ediyorum.

Ekran Resmi 2017-12-14 13.48.36

Bütünlük, safi tamamiyet yerine olanı önce sezebilmek, sonra kabullenmek ve devam edebilmekte saklı. Bu evrende Dünya küçük bir nokta. O noktanın, hepimizin ve tüm evrenin birbirimizle benzer duygular/sezgiler/hayaller içinde olduğuna dair duyduğumuz inanç ara ara bizi yoklayan yalnızlık hissini anında süpürüveriyor. Bütünlüğün bir zirve olmadığı duygusuyla da onunla yakınlık ilişkisi kurabiliyoruz.

Yogaya başlama sebebi her ne olursa olsun(baş ağrısı, bel ağrısı, esneklik ihtirası) herkesin bu yolculukta daha önce karşılaşmadığı kendine özgü bir detayla buluşup, gözleri fazlasıyla kamaştığı için yogaya devam ettiğini düşünüyorum. Nasıl ki bütün meditasyonlar sonrası aynı ortamda bulunuyor olmamıza rağmen hepimiz sadece kendimize özgü durumları fark edebiliyorsak; yoga da öyle. Çok katmanlı bir çiçek gibi gün be gün açılıp, her defasında bizi farklı bir yönümüze kavuşturması da onu sürükleyici bir romana eviriyor.

Bir orman, bir deniz, bir leopar bütünlüğünü sezebilmemiz dileğimle,

Sevgiler,
Begüm

*”Bir orman bir bütündü, bir deniz, bir leopar benekleriyle, bir balık kılçıklarıyla” ~ Edip Cansever
Fotoğraf:Elena Kalis
Reklamlar

Begüm ~ Bir Orman Bir Bütündü, Bir Deniz, Bir Leopar Benekleriyle, Bir Balık Kılçıklarıyla*” üzerine 6 yorum

  1. kemrasa dedi ki:

    Ama biz dağınık kaldık.
    Sevgimizle, sevgisizliğimizle.
    Mutluluğumuzla, mutsuzluğumuzla.
    Özlemlerimizle, yitikliğimizle.
    Her neyse, her neyse …

    Yeni yıl dileklerim arasında ‘Begüm daha çok yazsa!’ da olacak.

    Namaste

    Kemal

    Liked by 1 kişi

    • begumal dedi ki:

      Merhaba Kemal, Benim de yeni yıl dileğim bu sene gönlümce yazabilmek! (:

      Biliyorum, Rüyayı Beklerken’in son halini iletmedim ama kendisi sonlanmama konusunda çok kararlı. Bugün size göndermek üzere düzenlemek için başına geçtim ama öyküye devam etmeye karar verdim. Varacağı yere kavuştuğunda ilk sizinle paylaşacağım. Defne Hoca’ya da iletmedim çünkü.

      Sevgimle,
      Begüm

      Liked by 1 kişi

  2. kemrasa dedi ki:

    Sen yeraltına girdikten sonra Defne ile senden sözetmiş ve sana yazarız demiştik ama araya giren onca şey arasında kaynadı.
    Aslında Van resimlerinden sonra reinkarne oluyorsun diye de umutlanmıştım; kısmet bugüneymiş 🙂
    Ve bil ki Rüya beklenmeye devam ediyor!
    Sevgimle
    Kemal

    Liked by 1 kişi

    • begumal dedi ki:

      Defne Hoca’yla pazar günü farklı rota ve saatlerde yol almak üzere ayrılmış olsak da; tesadüfler silsilesi sonucu bambaşka bir uçakta yan yana oturacağımızı uçağa giriş sırasında Defne hocanın beni görmesiyle fark ettik. Senden de konuşmuştuk. Ben de hatta pazar günü ikinize de göndereceğimi belirtmiştim ama şu an akışa bırakıp devam etmek istiyorum. Buraya yazmayı da gerçekten özlemişim.

      Liked by 1 kişi

    • begumal dedi ki:

      Son paragrafıyla iyice cesaretlendiğim bu metinle Joe Fassler ile tanışmış oldum. Yazıdan kitabına uzanınca da; kitabının ilk sayfasındaki cümlenin Orhan Pamuk’un Yeni Hayat’a başlangıç cümlesi olduğunu gördüm(en sevdiğim kitap): Bir gün bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti.

      Bizi tanıştırdığın için çok çok teşekkürler! 🙂

      Sevgiler,
      B

      Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s