Pınar K. – Gün 2

Bugün sosyal medya ile olan arkadaşlığımın nasıl da ince bir dengede durduğunu ve ancak çok çok iyi karın kası olan bir ip cambazının herhangi bir tarafa düşmemeyi başaracağını tekrardan farkettim. Aslında tüm bu Facebook, Instagram, Whatsup, hatta Gmail bile …vs. hem hayatımızı çok kolaylaştırıyorlar hem de işte ip cambazı olmayı beceremeyen benim için zaman yönetimini hüsrana uğratıyorlar. Her post’a bakayım, her saat başı bir kontrol edeyim dedim mi işim var. Bütün zamanımı neredeyse orada burada fink atmakla geçirebiliyorum. Fink atmasam bile bölünen dikkatim herhangi bir başka işi kotarabilecek yoğunluğa ne yazık ki gelemiyor.

Şimdi haksızlık etmek istemiyorum. Bugüne kadar birçok güncel haberi, kampanyayı, kendime lazım olan workshop’ları, daha neleri neleri Facebook’tan öğrendim. Bana katkısı bu anlamda çok oldu sevgili Facebook’un. Whatsup’la dahil olduğum gruplardan da öğrendiğim çok şey var. Instagram’dan henüz çok bir şey öğrendim mi emin değilim, illa ki bir katkısı olmuştur. Ama işte o denge, faydası mı çok zararı mı sorusu, beni bir çözüm aramaya itti.

Birkaç ay önce Facebook’a girmeyi haftada bir-iki seviyesine indirmeyi başardım. Allah’tan Instagram zaten hiçbir zaman bana çok çekici gelmedi de ona bakmayı hep unutuyorum. Geriye whatsup mesajları ve Gmail mesajları kalıyor. Bir hafta öncesine kadar whatsup mesajlarının ve Gmail’in telefondaki bildirimlerini kapalı tutuyordum. Whatsup mesajları için telefonun bildirimini kapatınca çok geç farkediyorum mesajları ve bazen önemli şeyleri kaçırmış oluyorum. O yüzden tekrar açtım. Hazır whatsup’ı açmışken Gmail’i de açayım dedim, önemli bir mesaj gelir görmezsem maazzallah. Kapalı kaldığı dönemde kaçırdığım, geç yanıt yazdığım bir iki mesaj oldu ondan bu korkum.

Sanga tekrar yazmaya başlayana kadar herşey yolunda sayılırdı aslında, mesaj kutuma çok fazla zamanımı alan bir mesaj gelmiyordu ve gereksizleri silip, önemlilere göz atıp almam gereken aksiyonu alıp işlerden kurtuluyordum. Şimdi hepinizin güzel mi güzel yazıları tek tek mesaj kutuma düşer düşmez okuyorum. Mesajı da değil tüm yazıyı. Görünce meraktan dayanamıyorum ki. E haliyle o an ne yapıyorsam yine bölünmüş oluyor. Yine sosyal medyanın ince denge çizgisinin bi tarafına yuvarlanmış oluyorum. Her ne kadar bu bana mutluluk verse de öteki taraftan da benden götürüyor.

Şöyle yapmaya karar verdim. Bildirimleri yine kapatacağım. Sanga’nın o sevgili yazılarını okumak için de günün belli bir saatinde bir vakit ayıracağım. Önemli bir mesaj gelirse de üç beş saat gecikirim yanıtlamakta bir şey olmaz. Anlayacağın sayende doğru yönteme geri dönüyorum sanga.

Bugünkü yogam yine kahvaltı öncesine kadar dayandı. Ayça’nın mesajını, -sağlam bir iç disiplin için yogayı neden yaptığımı kendime hatırlatmam gerektiği, günün ilerleyen saatlerinde gördüm. Bakalım yarın sabah kaçta kalkıyorum ve ne yapacağım. Dün burada yoga sırasında kaçak dövüştüğümü itiraf edince bugün biraz daha uzun kalmaya çalıştım pozlarda. Her gün her gün tembellik yapmayayım diye.

Pınar K. – Gün 2” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s