Yeşim- Gün 9- Doldurmak

Eskiden her anımı doldurmak, dolabımı doldurmak, karnımı doldurmak iyi hissettirirdi. Şimdi açıkça bunu istemiyorum ve böyle durumlarda; eğer olduysa, inanılmaz rahatsız ve yorgun düşüyorum.  Haftasonu; opera, tiyatro, gece bar, kahvaltı organizasyonu, bowling, balık yemeğe gitmek, alış-veriş derken eve geldiğimizde bitmiş tükenmiştim.  Ne olmuştu- eskiden beni şarj eden şeyler, şimdi beni neden bu kadar yormaktaydı!!!

Bu kadar insan teması da beni bitirenler arasında idi. İnsanları da bulunduğun alana çok doldurmak ya da dolu olan bir yerlere eklenmek, çok yorucu ve hareket alanını kısıtlayan şeylerden biri mi ne…

Yogamı dar alanda yaptığımda da aynı duygu oluyor. Hatta sırf bu yüzden sabah yogamı daha kısıtlı bir alanda yaptım; evet oldu mu oldu- ama genişleyemedim sanırım. Galiba; rahatsızlığın içinde bir alan yaratmak zorunlulukla değil seçimle olduğunda mı başka bir şey oluyor? Eğer irade yoksa zaten bu ikisinin farkının da olmaması lazım. O zaman her halükarda rahatsızlığın kaynağına ışık tutmak belki de iyi gelecek.

Daha fazla boşluk; daha az insan, daha az eşya, daha az meşguliyet, daha az eylem mi? Yani yanında yörendekini azaltarak o alanı daha az şeyle doldurmak mı? Yoksa daha aşağı, derinlere doğru zemini delip bulunduğun frekansı yani yeri değiştirmek mi? Yani yana doğru değil, aşağı doğru.  Böyle olunca otomatik olarak etrafın seyrelmiş mi oluyor. (çaktırmadan birinci kattan zemin kata inmek gibi) Bütün bunların içinde iken -tıpkı bunun gibi- merkezden aşağı bir ip sarkıtıp başka bir yere gelebilir miyiz? Başka bir yere geçebilir miyiz?

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s