Alper-Gün 28

Son birkaç aydır telefona baktıkça beni şoka sokan saatlerde uyanıyordum. Sadece geç uyanmakla kalsa iyi. Suçluluk duygusu ve yakışıyor mu hiç sana bu saatte uyanmak iç sesleriyle zaten daralmış günümü iyice kendime dar ediyordum. Yogamı da ne zaman uyandıysam o zaman yapıyordum. Neyse ki son iki haftadır efendi efendi erkenden kalkıp yapıyorum yogamı.

Bu ayın ilk dersinden itibaren geçen süreçte kendimi çok kırılgan hissettim. İlk kez. Yanlış anlaşılmasın, kendimi ilk kez kırılgan hissetmedim. Zîrâ hemencecik kırılıveririm. İlk kez olan yogayla bağlantılı olması. İçim çalkalandı. Açığa çıkan hislerim üzüntü ve korkuydu.

Sizin dönüşmeye niyetiniz var mı zîrâ hiç öyle davranmıyorsunuz Alper Bey?

Yirmili yaşlar bir tuhaf. Toplum beni nasıl konumlandıracağını bilemiyor. Ben de kendimi öyle. Benden büyük garson, vale, temizlik görevlilerinin abi, öğrencilerimin ve kırklı yaşlardaki velilerinin hocam, hiç kendimi öyle hissetmezken beklemediğim insanların Alper Bey ya da beyefendi  demesine tam alışıyorum kütüphane görevlisi kadın T.C.’ni alayım canım diyor, bocalıyorum. Emekleriniz için çok sağ olun hocam diye tebrik eden velinin karşısında bu kadar saygıyı hak etmiyorum diyen iç sesim, kütüphaneci kadın karşısında ne bu laubalilik, on yedi yaşında değilim ki, koca adamım ben diyor.

Yarın yeni ay. Kendi yogamı yapmayıp derse gideceğim. Yeni ayda daha çok yola devam ederiz diye umuyorum.

Kendine iyi bak sanghamou.

 

 

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s