ALİCAN – GÜN 1: “Tempolu Yürüyüşler ve Vaişaka’lı Sabahlar”

Kuşlar ötüşüyorsa geç ya da erken değildi uyanmak için. Gün az sonra aydınlanacak. Doğmadan önce varabilir miyim Aşıklar Yolu’na.

Kulaklıkları taktım ama elim müziği açmaya gitmedi. Önce kaldırım, sonra yokuş, sonra soğan çiçekleri ve çam ağaçları. Havlayan bir iki köpek. Tanıyorlar artık beni. Ben de onları. Sabah rutinimizin bir parçası. Ben geçiyorum onlar havlıyorlar ama kuyruklar sallanıyor. Hissediyorum, yerinde keyifleri.

Sabah uyandığınızda her ne yapıyor olmak size doğal geliyorsa, o doğallıkla asılıyorum Aşıklar Yolu’ndaki demire. Sanki esas o an uyanıyorum.

Sonra ellerim bırakıyor demirleri. Gözlerim kapanıyor. Ayaklarım biliyor ne yapmaları gerektiğini. İçimde sessizce uyduruyorum kendimi ritmime. İstanbul’u dinliyorum Vaişaka’da gözlerim kapalı. İçimdeki İstanbul yorgun ve yaşlanmış. Biraz kilo almış. Ağlamış yine, rimelleri akıyor.

Şu manzaraya açılıyor gözlerim. Bir başka İstanbul mümkün dedirtiyor. Esas şimdi uyanıyorum. Aklıma sen geliyorsun Sangha. Kendimi yalnız hissettiğim her an varlığına şükran duyduğum dünya üstünde birkaç insan. Kalbim bu kadar mı küçük? Yoksa koşullarıyla yer edinmek isteyenlerin açtığı boşluklar mı dolmuyor?

Aşıklar Yolu / Büyükada

Alican, Büyükada 2022

ALİCAN – GÜN 1: “Tempolu Yürüyüşler ve Vaişaka’lı Sabahlar”” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s