Duygu – Gün 1 / Ellerim arkada buluşmuyor

Evet, yoga hayatımda bu da oldu. Gomukada arkada ellerimin dört parmağı rahatlıkla kenetlendi ömrüm boyunca. 69 gün önce bir insan evladı doğurdum, 69 gündür hiç durmadan emziriyorum. Bu 69 gün yumuşak omuzlarımı almış benden, artık ellerim arkada buluşmuyor. Ateşli, cayır cayır bir yoga yapalı bir sene olmuş. Bir sene! Çok acayip, her şey dün gibi halbuki. Diğer yandan da doğumun üzerinden 69 gün değil de, sanki bir sene geçmiş gibi. Hamile olduğum zamanlar da sanki birkaç sene öncesinin hatırası. Zaman algım çok fena şaştı. Geceler gündüzlere karıştı. Uykusuzluktan ağladığım da oldu bu 69 günde. Her fırsatta uzanmak ve uyumak istiyorum. Bir daha sekiz saat kesintisiz ne zaman uyuyacağımı düşünüp çaresiz hissediyorum, yalan yok. Bugün 69 günlük bebeğime babası ve anneannesi bakarken ben yirmi dakika yoga yaptım. 69 gün sonra ikinci kez yoga yapışım bu. Hayatımda ilk kez yoga yapıyor gibiyim. Her şey en baştan. Bacaklarımın arkası kaskatı, üst omurgam sanki masa başı bir çalışanmışım gibi ağrıyor. On bir sene önce yogaya ilk başladığım günlere gitti aklım. Neyse, zen zihni başlangıç zihnidir diye boşuna demediler herhalde. Yirmi dakikaya kurmuştum saati. Yoganın sonunda gözlerim kapalı otururken bebeğimin sesini duydum içeriden. Tek gözümü açıp saate baktım. Otuz saniyem daha vardı. Koskoca otuz saniyenin tadını çıkar Duygu, dedim. Kapadım gözlerimi.

Duygu – Gün 1 / Ellerim arkada buluşmuyor” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s