Alican – Gün 2 “Yüzleşmeler”

Dün kırıldım. Sabah huzursuz uyandım. Kahve koydum. Balkonda sigara yaktım. Emekli albay gibi manzaramı kapatan dallara, yapraklara sinirlendim. Gün bugün bensiz doğsun..

Aynanın karşısı. Dişler fırç fırç. Dil. Bez. Sağ sağ..

Yokuşumda köpekler yok bugün. Nerdeler?

Kulağımda küratörlerin doğa yürüyüşü için seçtiği bilmediğim bir müzik. Yokuşun tepesinde serçenin neşesi. Hey Siri. Müzik.. Durdur..

Demir paslanmış. Elimde kalıyor koyu kahve zerreleri.

Çök çök çök. Kapa gözlerini.. Ve işte sonunda sessizlik..

Dönüş yolunda aklımda geçmişin izleri. Uzaklarda bir düş, bir anı.. Çağırıyor. Gelirsen severim diyor..

Deniz kenarında oturmuş ne yazacağımı düşünürken eski pantolonumun cebinden, unutulmuş bir mektup çıkıyor:

“Biri canıma okudu.. Dokundu en derinden.. Biri elimden tuttu.. Dolaştık zamanın olmadığı sokaklarda, bahçelerde.. Biri ruhuma su serpti.. Sesi hala kulaklarımda, o kadar billur ki.. Biri beni toprağa bastırdı.. Güven hissettirdi, ölsem de gam yemem.. Ve biri eve kadar eşlik etti.. Beni ben bile onun kadar kabul edebildim mi?”

Prens Adaları / Gündüz-Gece

Alican, Büyükada 2022

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s