ece. gün 2. çapa

benim için gün üç.

bayram için dün akşam son iftara babamlara gittik. kavuşma ve buluşmaların içinde bir parça gizli hüzün barındırdığı bir yaştayım galiba artık. geçen ay 35 oldum. benim yaş almamla birlikte sevdiklerimin de yaşlanıyor olduğu gerçeğini artık hissediyorum. her buluşma içten içe, içime doldurup dondurmak istediğim anlara dönüşüyor.

bu sabah uyandığımda ev sessizdi. kendi evimde genelde diş ve dil temizliği sonrası kahve rutinim var. ama bu sabah babaannemdeki kahvaltı ritüeline gitmeden önceki bu sessizliği, yoga için olabilecek tek fırsat olarak gördüm ve yarım saatlik bir yogayı başardım. dün yazıları okurken kısa bir yoga pratiği yapmayı öğrenmem gerektiğine karar vermiştim. sıkışık zamanlara bu alışkanlığı sığdırmayı öğrenmek istiyordum ve bugün tatmin olmuş bir şekilde bitirdim yogamı. kendime verdiğim bir bayram hediyesi oldu bu.

zemini oynak bir gün geçirdim. kardeşimle beraber, istanbul’un iki ucundaki aile büyüklerini toplu taşımayla ziyaret etmemiz gerekiyordu. her yerden gelen ayrı muhabbetler ve seslerle hareketli bir gündü. bol sevgi, bol gözlem, bol sohbet ve akşam 22.30’da evime kavuştum.

şükür dolu bir gün. oynak zemine sabah yogamla bir çapa atabilmenin naif gururuyla bu güzel bayram gününü bitiriyorum.

hepimize her anı hafızalarımızda kıymetli hatıralar bırakacak ve geleceğe güven çapalayacak günler diliyorum.

Reklam

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s