melek – Gün 2: Mavi Küçük Ayıcıklı Çantam

Merhabalar,

Insanın başına bir çok korktuğu şey, bir de en çok istediği şey geliyor sanırım. Benim için özellikle her ikisi de bazen aynı anda gerçekleşiyor. Akşam işten döndüğüm için biraz geç yattım ve saatimi nasıl olsa bugün bayram, çok erken kesin kalkamam diye 8 e kurmuştum. Lakin içimden de erken kalkmanın ve yogamı günün ağarması ile yapmanın deneyiminin tadına varmış biri olarak erken uyanabilmeyi temenni ederek uykuya dalmıştım. Bu sabah alarmdan çokkk önce kendiliğimden, çabasız uyandım. Bunun keyfi de başkaymış hakikaten. Dil temizliğim yaptım ve yogama oturdum.

Bugün bayram. Bayramın kokusu ve hissi bir gün önceden ben küçükken evin her yerini sarardı. Sanki bayram boyunca hiç alışveriş yapamayacakmışız gibi babam evin bütün alışverişini arife gününde tamamlardı. Evdeki telaşın kareleri düşüyor aklıma. Çok keyifliydi. Özellikle de bayrama dair hatırladığım en güzel hatıra bana alınan ve benim bütün bayram yanımdan ayırmadığım mavi ayıcıklı sırt çantamdı. Onunla şeker toplamaya gittiğimde herkesin çantamı görmesini ve mümkünse onu şekerlerle doldurmasını umuyordum. Öyle de olmuştu😊

Mavi küçük ayıcıklı çantamı hatırlamayalı epey bir zaman olmuş. Aslında onunla birlikte onun bana alınışı ve benim tarifsiz mutluluk ve heyecanım da şuanki kadar canlı hafızamın bir kenarında duruyormuş. Benim onu hatırlamam ve o zamana gitmemi bekliyormuş gibi. Istediğim zaman hafızamın duraklarına uğramak ve orada bana zamanında çok iyi gelen ve beni gülümseten anılara göz kırmak çok iyi hissettiriyor. Hafızanın limanlarına uğrarken orada istemediğimiz şeyleri geride bırakabilmeyi ve şuana taşımama özgürlüğüne sahip olduğumuzu yoga esnasında de sürekli deneyimliyorum. Orada bana iyi gelmeyen düşünceleri bırakabilmeyi ve bunun benim özgürlüğüm olduğunu öğrendiğimde yüreğimin genişlediğini ve bırakmanın hafifliğinin hiç bitmemesini dilemiştim. Ve bu seçme özgürlüğü çok iyi hissettiriyor her seferinde. Özelikle  yoga esnasında zihnim hiç durmadan arkada çalışmaya devam ediyor. Sanki bir zaman makinesi arkada sürekli film sarıyor gibi.

Bugün umuyorum ki herkes kendi güzel anılarının dehlizlerine girebilir ve oralarda şimdiye taşıyabilecekleri küçük mutluluk ve tebessümlerle kalabilme imkanına sahip olabilir.

Şeker tadında mutlu bayramlar😊

Melek Yoğan

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s