Derya – Gün 5: Kavuşmaca

Ay üşütmüş müyüm ne? Dün tüm gün soğuk havada oturdum, al işte. Burnum tıkanmış, boğazım ben buradayım diyor. Biraz daha yatakta kalayım. Gözüm açılmıyor. 

Dersimi iptal mi etsem? Yarım saat daha geçsin, bakarız. 

Biri sıcacık su getirse keşke. (Üst kattaki mutfak şu anki bitkin halim için çok uzak.) 

Yoga yapacaktım ama ben bugün. Bitmişti çadırım. Üfff. 

Saat ilerliyor, dışarıda ne çok araba geçiyor. Tabii ya, bayram tatili bitti.

Dur dünden birikmiş blog yazılarını okuyayım. 

Aslında bir gayret kalksam açılırım belki. Ağız dil temizliği ayıltır. Buna dikkatimi çekip ilk öğrendiğimizde nazlandığım dil temizliğine heveslendiren Aslı’ya selam olsun. 

Gerçekten de ayıldım. Acelesiz, uzunca dilimle, yüz yogamla, kremlerimle, masajlarımla uğraştım. Dayanamayıp koca bir bardak su daha içtim, attı mı yogam yarım saat daha. (Sabahları yoga evveli bu su/yarım saat/su kısır döngüsünde olan başkaları da var mı?) 

O arada odamı toplayayım. Ohh nasıl iyi geldi. Katla kaldır, katla kaldır. Bitkileri sula. Halbuki vaktim epey dar. Özlediğim kendi yogam, yarım saat aralı kahvaltı, öğrencimin yogası var sırasıyla. Ama oda toplamak ah nasıl iyi geliyor şu anda!

Yoga yaptığın odaya çık, havasız mı ne, camları aç. Oda tazelenirken granola yoğurdunu hazırla, hem biraz ısınsın hem aradan iş çıksın. (Kendini havalanmamış odada yoga yapamam kısıtlamasına sokan da var mı?) 

Suçi. Uddiyana. Bir oh çektim suçide. Oh be! Yerimdeyim, yerleştim. Sadece nefesim. Nefesin de durduğu yerde boşluk. Aa ama uddiyana yoktu ki. Kırmızı çadırdan daha yeni çıktım. Ya uff. Sadece suçide yapıversem? Evet evet yapayım. Sonra salarım. 

Saldım. Çalanayı ikişer, başka her şeyi tekerli yapıverdim. Dikkat ve hissim bu yogamda ayaklarımın dış kenarlarına kaydı hep. Yerle temaslarına. Peki.

Upavişta Konasana’dan (kesin bizdeki adı farklıydı, affet hocam) hanuman’a direkt geçmeyi gözüm yemedi, köpekli çıkıp girdim. Aa hanuman bacaklarım apaçık. Hayret. Aşktan olsa gerek. Bir roll dener miyim? Vallahi o da varmış. Boşuna tereddüt etmişim. İki roll olsun bari, hakkını vereyim. Dön dön. 

“Yaşasın yogama kavuştum!” heyecanından biraz vrittili geçti yogam. Olsun. 

Şimdi yoga sonrası kahvaltı için yarım saatimi beklemedeyim, o kadar olamayacak ya neyse. Geç kaldım. Birazdan üç lokmalık da olsa granola kaşıklayıp öğrencime ineceğim. Sonra açlıktan başım döner, dönmesin. 

Öğrencim uddiyanaya alışmaya çalışıyor. Alıp verdiği nefesleri takip ederken onun uddiyana yapması gereken yerde ben kendimi uddiyana yaparken buluyorum. Daha dikkat etsem iyi olacak. 

Ve başlasın gün! (Bir de artık güneş açsın lütfen. Ama bak lütfen…) 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s