Zelha- Gün 5- Ruz-u Hızır 🌹

Hayat, şöyle dur da bir fotoğrafını çekiyim desem, durur mu boylu boyunca. Kımıldar durur bana kalırsa. Çocuk kalbi, kadraja da sığmaz zaten! Kucaklamalı onu. 

Aslında -malı -meli leri de pek sevmiyorum, konuşurken üstten bir tavır gibi geliyor ya da hani bayat ekmek kokan bir öğüt, yazınca emir ya da ciddiye alınması gereken bir kural. 

Şiirselliği bozuluyor ama, ‘kucaklıyorum’ desem. 

O’nu kucaklıyorum. 

O, ben; ben, o iken kucaklanabiliyor mu ki! Gözüm gözümü vasıtasız görebilir mi mesela. Ahh kalbim, koşarak bu sözcüğe mi geliyordun; 

“Vasıta” 

Yoga, elime aldığım ayna, benden bana bir vasıta, önümde duran bir dolmuş, ‘atla, hadi sana gidelim!’ diyen. 

Orada da var, dolu katman. 

Bana varınca varmış mı oluyorum misal, yoksa bu sadece bir tanıklık mı. 

“Tanık olma hali”.

“Tanıklık.”

Sözcüğü yazıyorum, sanki sedası duyuluyor. Lisanı var, konuşuyor. Bir dağın içinde yankılanıyor.

Hayaller de buna dahil, diyor bir yanım, yankının içinden onu ayırt ediyor kalbim. ‘Hayallerine tanıklık etmek de.’ 

Hadi bugün bolca hayal kuralım, hıdırellezi de vasıta yapalım hayatta yeşillensinler; sonra oturup seyredelim✨ 

Sevgimle,

05.05.2022, Muscat

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s