ALİCAN – GÜN 10/11 “ŞEHİR GÜNÜ/KARANLIĞIN İÇİNDEN DOĞAN KAÇINILMAZ IŞIK”

Sevdiceğim direksiyonda. Ben arka koltukta. Aklımda dünün hengamesi, bugünün sakinliği. Trafik yoğun ama akıcı. Güneş yüzümün yarısını yakmış. Camı açabileceğim aklıma gelmemiş..

Camdan yüzüme esen rüzgar.. Sabahki orman yürüyüşü.. Ne çok cümlelerim vardı aklımda.. “Gibi” demeden anlatacaktım (Teşekkürler Ayça). Kısa kısa. Güneş’ten Ay’dan bahsedecektim. Toprakta yüzmekten. Toprağa gömülmekten. Toprağın altında bulduğum gerçeklerden. Karanlığın içinden doğan kaçınılmaz ışıktan. Zihnimde sangamın tanıdığım, tanımadığım yüzlerinden oluşan kolajı, o kolektif gözün içine bakıp, “Sen, diyecektim,  “karanlığın içinden doğan kaçınılmaz ışıksın.” 

Yokuşun başındaki sarı beyaz köpek bugün nazlı. Yattığı yerden kısa bir bakış.. Kuyruğun ele veriyor. Sen de özlemişsin beni..

Çam ağaçları, soğan çiçekleri, Aşıklar Yolu.. 

“Kendini yukarı çekme,” demişti Defne. “Ayaklarını yere sağlamca bas ve demire asıl.”

Demir avuçlarımın içinde eridi. Ayaklarım görünmez basamakları tırmandı. Bir sağa bir sola. Adım adım. Göğe çıkan merdivenlerin tepesinde ayaklarım bulutlara değdi. Demir yitti. Toprağa dalmak isteyen kollarım aşağı uzandı. Güneş kıskanır mı? Güneş anlayışlıdır.. Ay affeder mi? Ay bu sabah toprağın içinde doğacak..

Toprak titreşti. Seyreldi. Başkalaştı. Değişti. 

Gayret toprağı aynaya çevirdi.

İnsan insanın aynasıydı. Biri ne yaparsa diğeri de aynını yapıyordu. Karşılıklı sonsuz biçimler birbirlerini taklit ederek dans ediyordu.

Ayna aynanın insanıydı. Sonsuz dansın, taklit biçimlerinden yeni bir şey doğuyordu. 

Aynaların sert köşeleri yitti. Yuvarlandı, içe döndü.

Gözlerimi açtığımda kurmadaydım. Eşiği geçmemiştim. Eşikte durmuş ötesine bir bakış atmıştım. Ötesi de bana bir bakış atmış olacak ki içimdeki ayna hala yerinde duruyordu..

Korna sesi. Dört bir yana dağılan düşünceler.. Biri sevdiceğimin önüne kırmış direksiyonu. Yüzümün yarısı yanmış. Neden yan koltuğa oturmadım ki?

Camdan yüzüme esen rüzgar.. Ayna, toprak.. Yüzler, gözler.. Sen..

Karanlığın içinden doğan kaçınılmaz ışık..

Eskiz Defteri

Alican, Büyükada 2022

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s