Aynur-Gün 11-Büyürken…

Aslında epey keyifsizken Fulden’in doğumgününü (tekrar çok mutlu yaşlar Fulden!) ve Doğa’nın tele çalışmalarını okuyunca biraz açıldım. Bugün sabah 09.00 gibi yaptım yogamı; hayal kırıklığı, kızgınlık ve küskünlük duyguları içimi kemirirken. Dün akşamdan beri Salih’e (benim Bey) küsüğüm; konu derin ve müteakip aralıklarla selam verip gidiyor. Ancak bugün yürüyüş+yoga+tekrar açık hava sonrası bir insanı değiştiremeyeceğimi; meseleyi kendimde çözmem gerektiğini (tekrar) idrak edince, suçlama ile dışa enerji kaçıran musluğum kapandı ve omurgayı bir miktar doğrultabildim.

Bir insanın kabullenemediğin tarafları ile (tekrar tekrar) karşılasınca; onu sevdiğim tarafları ile birlikte düşünmek; birlikte yaşam tercihini en baştan niye yaptığımı kendime hatırlatmak, resmi tam görmeye çalışmak vs. elbette olmazsa olmaz ama benim için hala çaba gerektiren hususlar. Önceki versiyonumda bana göre doğru olmayan her hangi bir olay, davranış, tepki vs. de bir insanı/durumu olduğu gibi kabullenmek için çaba harcamak bir kenara, bir yandan “düzeltme” ye girişir bir yandan da zihnimin dehlizlerine notlar alırdım. Sonrası malum.

Bu doğrucu değnek halim, kızım (21 yıl benimle yaşamayı kabul eden meleğim,kedim) 2018 yılının Şubat ayında Aynur artık ben gidiyorum, senin için yeni bir dönem başlayabilir dedikten sonra değişmeye başladı. Esasen sadece ona verdiğim (i devam eden terapi seanslarında sonradan anladığımız) sevgim; gidecek yeni yerler aramaya başladı sanki ve bulduğu yerlerde tomurcuklandı da. Shangamız da bu tomurcuklardan biri. Esasen Salih de. Şimdi ben yeni geldiğim bu güzel ülkede; yine kendi doğrularımın sevgimin yakasından paçasından çekiştirdiği anlardan birindeyim. Türkiye’de olsam; gider bir dostumu görür ya da dojomuza gider (Çarşamba antrenman günlerimizden biri) bana beni ve içimdeki sevgiyi hatırlatan bir-iki saatten sonra kafamdaki ve kalbimdeki isi dağıtırdım. Neyseki şimdi de size yazabiliyorum. Sanki bir el sırtımdan ufak bir destek veriyor, devam et diyor; minnettarım.

Şimdi bir kahve daha (3.) içtikten sonra tezime bakacağım ve umuyorum ki çalışmak da iyi gelecek. Hemen pandemi arifesinde yaşanan ani işsizlik, akabinde yeni kısa işler ve değişik bitişleri, evlilik, süpriz bir ameliyat (ve şükür ki iyi geçen) ve nihayet taşınma gibi arda arda gelen heyecanlar arasında 2 yıldır bana yarenlik eden, çoğu hafta sonu kendisine bakacağım diye sadece kısa kısa planlar yaptığım ve artık seçtiğim konunun özgün olmaktan çıkmasına ramak kaldığı tezim. Bir bitse tüm bulutlarım dağılacak gibi.

Şimdiden daha yumuşadı içim shanga, burada hava ilk defa sabahtan beri yağmurlu ve sanki tüm koşullar beni çalışmaya yönlendiriyor.

Her birinize çok çok sevgiler, iyi ki varsınız.

Kızım

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s