ece. gün12. iç hatlar, gidecek yolcu.

gidecek olan ben değilim maalesef ama sanki şu sağ iç bacak hattımda gitse iyi olacak bir düğüm var gibi hissediyorum.

yeşil stüdyoda bir derste, skandasana çalışırken de aynı yerde o düğümü hissediyordum, Pınar bi hafif eğdirmişti beni “tık” diye oranın açıldığını hatırlıyorum. sesiyle beraber! yine resmen kütürdetmeli masaja ihtiyaç duyan teyzeler gibi o açılışa ihtiyacım var. sanki belimle birlikte tıkır tıkır hizalanacak sonra. öyle bir his ve arzu içindeyim. bir niyetim de o olsun kalan günlerden.

dünkü film bir ayin gibiydi. benim pek düşkünlüğüm yoktur nick cave’e, saygı duyarım, otantik gelir. büyük bir ekranda güzel ses sistemiyle izlenebilir meraklısı için.

bugün isyankar ergenlerimle yüksek katılımlı bir ders yaptık. vallahi hiç birimizin bi günü bi gününü tutmuyor. dün ne kadar daralmıştım öyle oysa ki. herkes sağ tarafından kalkmış gibiydi, su gibi aktı dersler.

sabah da evden çıkmadan kütüphanemden 7 yıl önce okuduğum bir kitabı seçip attım çantama. engin geçtan – kimbilir? rastgele bir bölüm açtım okudum fırsat buldukça. şahsen şiddetle tavsiye edebilirim. herkese keyifli günler dilerken, okuduğum bölümden beni etkileyen bir alıntıyla bitirmek isterim:

insanlara kendi acısından daha değerli gelen bir şey yoktur – onu kaybetmekten korkarlar. Ugo Betti.

acılarımızı kaybetmeye korkmadan gönüllü olduğumuz günlere sevgili sanga.

ece. gün12. iç hatlar, gidecek yolcu.” üzerine 3 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s