Büşra – Gün 13

Günler uçuyor. Günler kaptırmış gidiyor, gerçekten, 13. gün olduğuna inanamıyorum. Hayır, hepimiz biliyoruz, “vakit bir türlü geçmezken yıllar hayatlar geçiyor”; ama böyle her gün için verilen bir söz olunca, bu hız çok fena çarptı yüzüme. Bizim tren, hızlı trenmiş meğer.

Aslında şu anda yazmaya pek vaktim yok, yarın ve sonraki gün de pek olmayacak gibi duruyor. Çok ara vermemiş olmamak için, bu geçen günler gibi hızlıca bir merhaba demek istedim. Bir gözüm hep yazdıklarınızda. Günün hengâmesinin içinde dönüp birinizin yazısını okuduğumda birkaç dakikalığına da olsa olmak istediğim yere çekiliyorum.

Bugün yine akşamüstü yaptım yogamı. Çadırda geçirdiğim 4 günden sonra her seferinde bir yokluyorum, yogam gerilemiş mi? Tam da Pınar Hocamın dediği kaygılı bağlanma haline giriyor bu da sanırım. Halbuki 4 günde ne olabilir? 4 günden uzun zaman da yapmadığım oluyor nadir de olsa yogamı. Öyle zamanlarda zaten çok gerilemişimdir diye düşünüp çok temel hareketleri yaparak başlıyorum, kaldığım yerden devam etmiyorum da başa sarıyorum biraz, sanki kaldığımız yeri hak etmiyorum veya beceremem verdiğim ara sebebiyle. Pınar Hocamın yazısından sonra ve buraya bunları yazarken, bilinçsizce dünyanın en saçma şeyini yapıyormuşum gibi geliyor şu anda. Biraz daha düşüneceğim bu konu ve yogayla kurduğum ilişki üzerine. Teşekkür ederim Pınar 🙂

Ve iyi geceler sevgili sanga.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s