Gün 13_Defne_Bir İsyan_Bir İtiraf

Oh yetiştim. Trenin arkasından bir süre sürüklendim. Ne çok yazılmış. Ne güzel, ne anlamlı şeyler yazılmış. 10. günden bugüne kadar herkesin yazılarını tek tek okudum.

Ben birkaç gündür yazamıyorum. Yogamı aksatmış değilim ancak. Kocaman evimizin ufacık bir köşesine sıkıştırdığım yogam burun tıkanıklıklarına rağmen devam ediyor. Sonuna vardığımda elimde Pınar’ın hediyesi tespihimle bana bir kal geliyor ama evde hep yapılacak işler, yazılacak romanlar, pişirilecek kahveler var. Kalkıyorum.

Ben bu bayram arasını hiç sevmedim. Ders vermeyi, öğrencileri çok özledim. Bir daha ara yok. Bak yazıyorum buraya.

Sanga şimdi size bir şey yazacağım. Ama yazarken bile annem okur diye korkuyorum. Tüm saçmalığına rağmen korkuyorum işte. Ben bu pazar vaftiz oluyorum. Hristiyan dininin hayatım boyunca beni çekmiş olan Rum Ortodoks mezhebine resmen dahil olacağım. Bu benim çocukluğumdan beri istediğim (ve kimbilir nasıl bir irsi hafıza aracılığıyla benliğime aktarılan) bir şey. Annem bu kararımı desteklemedi. Biz çok seküler bir aile olduğumuz için benim bu dini hamlemden rahatsız oldu. Ama daha fenası kendi rahatsızlığından çok başkaları ne düşünür diye dertlendi ve vaftizimi saklamamı benden rica etti. Ben bir daha kavga çıkmasın diye tamam dedim, zaten mahrem bir şey, kime, neden duyuracağım ki? Ama şimdi, vaftiz törenime iki gün kalmışken ve kiliseye davet ettiğim kırk kişi neşe içinde beni kutlayacakken benim için önemli ve değerli bu adımı siz hayatı paylaştığım bireylerden saklamam Pınar’ın tabiriyle hiç de yogik gelmiyor. O yüzden bu bir isyan, bir itiraf…

Evet pazar günü kilisede vaftiz oluyorum. Vaftiz annem İstanbul’dan gelen bir Rum “teyzem” (artık annem olacak). Kızı ve damadı ile vaftiz annem bu sabah Atina’ya vardı. Onlara kocaman bir kahvaltı sofrası kurduk. Beraber yedik içtik. Annemin yokluğuna beraber üzüldük. Ben başlarda üzülmedim, böyle daha iyi be aaa, diyordum ama şimdi, o gün yaklaşırken anladım ki çok üzüldüm. Çok üzüldüğüm gibi annemle babamın benim için önemli gün ve adımlar sırasında yanımda olmadıkları tüm anlar zincirlerinden boşalmış gibi üzerime yağdı. Hafıza hafıza sen nasıl bir şeysin. Letgo’ya bir tek anıyı bile bırakmaz mısın?

Nasıl çıkacağız bakalım buradan?

Yoga da tabi tamamen bu konuya yoğunlaştı. İnsan tek başına bir saat yalnız kalınca aklına bakakalıyor. Bu ben miyim diyor? Bu üzülen kişi ben miyim? Aa gerçekten öyleyim. Annemi LETGO edebilir miyim. Bu vaftiz benim yeniden doğumum olabilir mi?

Ne dersiniz?

Yannis Moralis “Şapkalar” Kaynak: https://www.flickr.com/photos/64379474@N00/8668704510/

Gün 13_Defne_Bir İsyan_Bir İtiraf” üzerine 8 yorum

  1. meltemkuttas dedi ki:

    Defne Hocam kararınızı ve itirafınızı çok cesur buluyorum. İnancın dili birdir. Bütünde her din aynı yolda birleşir. Vaftiz töreniniz hayırlı olsun. Heyecanlı gününüzde yanınızdayım ❤️🙏 ✨🌸

    Beğen

  2. mutlutesadüfler dedi ki:

    Defne hocam🤍 ne denir bilemedim hayırlı vaftizler diye yazsam komik mi olur diyorum ama yine de yazıyorum. Bizleri de yanınızda hissedin. Pazar günü o kilisede hep beraber sizin vaftizinizi kutluyor olacağız. Elele❤️

    Beğen

  3. mutlutesadüfler dedi ki:

    Defne hocam🤍 hayırlı vaftizler yazsam komik mi olur diye aklımdan geçiyor ama yine yazıyorum. Pazar günü o kilisede bizleri de yanınızda hissedin. Hep beraber vaftiz olmanızı kutlayacağız. Elele göz göze kalp kalbe♥️

    Beğen

  4. fatma dedi ki:

    Olsun yeniden doğumun ♥️ yanındayım. Ve sen bana korkunun üzerine gitmemi söylerken, ben sana değil ama kendime peki nasıl diye sorduğumda; duymuşsun gibi, işte böyle der gibi kendi korkunun üzerine gidişini paylaştığın için sağol Defne.

    Liked by 2 people

  5. Eda S. dedi ki:

    Defne Hocam dün bu yazınızı tam da Yitik Ülke’yi bitirdikten sonra okumuş bulundum. Pera öykünüz hala aklımdaydı. Öyküyü okurken acaba dedim Defne Hoca’nın zihninden bir zamanlar geçmiş midir bu düşünceler yoksa sadece bu öyküdeki kızın düşünceleri midir? 🙂 Yürekten tebrik ediyorum. Pazar günü düşüncelerimde olacaksınız. Sevgiler ❤

    Beğen

  6. BerrinBoyar dedi ki:

    Hocam o beyaz elbisenin içinde öyle güzel görünüyordunuz ki! Fotoğrafı gördükten sonra okudum bu haberi ve sizin adınıza çok sevindim. Bugün yakamadım ama sabah bir mum da ben yakacağım sizin için.

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s