Eda – Gün 13-14: Kelimeler

Bugün hiç yalnız kalamadım sevgili sangha. Ev misafir dolu. Bu muhteşem havaya rağmen dışarı da çıkmadım. Sabah Defne Hoca ile erkenden dersimiz olduğu için kendime ders olan günlerde mutlaka kendi yogamı yapacağım sözümü yarım saat önce dansın kısa bir tekrarı ile tutabildim. Akşamları vücudum daha açık olsa da bu akşam öyle değildi. Suçide topuklarımın üzerine oturmak için epey uğraştım, öne doğru gidiyordu sürekli üst bedenim. Topuklarım ayrılmak için yalvarıp durdular. Malasanada sanki ilk kez malasana yapıyor gibiydim. Evdeki kalabalığa rağmen kapımı kapatıp kısa da olsa akşam yogamı yaptığım için iyi hissettim ama. Çadır çok yakın ve hem yarın hem Pazartesi yoga dersimiz var. Umarım bu iki dersi atlatıp öyle girerim kırmızı çadıra.

Bugün hiç yalnız kalamadığım için yazmam gereken hiçbir şeyi yazamadım. Hatta günün yazılan ilk kelimeleri bunlar. Belki bunları yazdıktan sonra biraz açılır yazılması gereken diğer şeylere geçebilirim. Yazmam gereken tretman çok önemliymiş, “projenin olup olmayacağı buna bağlı” dediler. Sağ olun hiç stres olmadım. Stres bile olsam stres altında çalışabiliyorum. Tabii ki ironi yapıyorum sevgili sangha, son 1 yılda strese bağlı bir sürü rahatsızlık yaşadım. Ama bu tretman benim için de önemli. Çünkü farklı şeyler yazmanın kapısını bana açabilir.

E o zaman biraz sabır. Sabır yogamda da lazım bana. Mesela bugün derste öğrendiğimiz mudra asana için çok sabır gerekecek. Hayal ettiğim şeyleri yazarak para kazanmak için de sabır gerekecek. Biraz sabır ve makul miktarda yalnızlık yeterli şimdilik. Bu satırları yazmadan yazılarınızı tek tek okudum. Yolu yarıladığımızı düşündüm. Size de oluyor mu ben okurken herkesin anlattıklarını bir kısa öykü okur gibi, her birinizi de bir hikayenin kahramanı gibi düşünüyorum. Haliyle merak ediyorum her biriniz sonrasında ne yaptınız ne ettiniz ama biliyorum ki bilmem gereken kadarını zaten biliyorum. Hikayenin kalanı okuyucuya kalmalı bir yerden sonra. Hoşuma da gidiyor böylesi. Yazdıklarınızı okudukça kelimelerin ne kadar güçlü olabildiğini tekrar görüyorum. Gülümseten, düşündüren, hüzünlendiren, şaşırtan ve iyi hissettiren kelimelerinizle benden öte benler ve bana benzeyen bir sürü canlar olduğunu görmüş oluyorum. Ne mutlu bana.

Reklam

Eda – Gün 13-14: Kelimeler” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s