Eda – Gün 16-17: Her Şey Normal

Sevgili Sangha,

Çok aksatarak yazıyorum farkındayım. Bahanelere sığınmayacağım. Kafam net olmadığı zaman kaçıyorum yazmaktan ve yoga yapmaktan. Tembellik de denilebilir. Ama basit bir tembellikten ziyade bir çeşit kaçış benimkisi. Ne yazık ki bu kaçış konusunda içim hiçbir zaman rahat olmuyor. Fark ettiğim davranış kalıbıma göre ağrılar izliyor bu kaçışı. Bazen baş ağrısı, bazen karın ağrısı, bazen başka ağrılar. Neyse ki biraz kaçıp sonra kendime geliyorum. Aslında yazılarınızı okumak da oldukça motive edici oluyor. Psikoloğum iç kaynaklı motivasyonda zorlandığımı hep dış kaynaklı motivasyon aradığımı söylediğinde biraz bozulmuştum ama blog yazılarınızın üzerimdeki etkisini düşününce, haksız sayılmaz. 🙂

Bugünün yogası geçe kaldı. Dün başım, bugün karnım çok ağrıyordu. Bu durumda, günün yogası yerde ve sakin bir şekilde olacak ama hasta karana üzerinde çalışmak için iyi bir fırsat bence. Dansı ayakta en azından sıralama olarak çözdüm derken eller kollar bir karıştı otururken. Üzerinde çalışmak gerek.

Dolunay beni hep çok etkiliyor ve sanırım dün sabahki dolunay beni yine biraz kendimle yüzleşmeye zorladı. Ben tabi yine topuk. Ama fazla uzağa topuklamış olamam. Bakın buradayım. Hepinize kocaman sevgiler, benim gibi ağrılılara duble.

Reklam

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s