YARIM KALAN İŞLER BAKANI BERRİN

Günaydın Sangha,

Ben bir vardım sonra bir daha yoktum ama aklım/gönlüm buralardaydı. Svadharma aklımı da gönlümü de kapadı ki taşınma işlerine konsantre olayım ve kısa zamanda bitirilmesi gereken işlerle uğraşırken aklımda blog yazısına başlıklar atmayayım; zamanı olmayan zamanlarda ve mekanlarda günlüğü elime alıp yarım kalan yazılara başlamayayım. Bir sıçrayışta girdiğim çemberden bir sıçrayışta çıkışımın sebebi budur. İki gün taşınma izni dışında yoga çalışmalarıma ara vermedim ama ne sana ne bana düzenli yazabildim. 

Hatta daha yeni evin yarısına bile yerleşemeden bir de Pelin Burcu ile organize ettiğimiz sessizlik inzivası için Kuşadası’na yakın bir çiftliğe taşındık. Orada da gün boyu çalışmak icap ettiğinden yine ancak dar zamanlarda yogaya vakit oldu. 

Bir de yalan değil bazen zor geliyor her şey. Öyle olunca da her şeyi bırakıyorum. En sevdiklerimi bile bırakıyorum. Duruyorum, susuyorum, iyice kabuğuma çekiliyorum ve bunu yapmayı çok seviyorum. 

Bizim 28günyoga başladığında ben Pastoral Vadi’deydim (Fethiye’de bir ekolojik çiftlik). Bilmeyenler için ağırlıklı olarak okaliptüs ağaçlarının olduğu bir ormanın içinde, kıyısında bir derenin aktığı, ağaç/taş/kerpiç evlerde veya çadırda konaklayabildiğimiz, tüm yemeklerin odun ateşinde piştiği bir çiftlik. İlk gittiğimde dere akmıyordu. Bu sefer o derenin canlı varlığı ve onun yanında geçirdiğim saatler bana yoga oldu. Ve şöyle dediğimi hatırlıyorum: Böyle anlar olmasa yoga asana çalışması esnasında bedenin katılığına, zihnin cızırtısına rağmen fark ettiğim ve içime yerleşen o boşluğun kaçınılamayan hafifliğinin ne demek olduğunu bilemezdim. Sanki zihnim tasmamı çözüyor ve uçsuz bucaksız o diyarda özgürce dolaşıyorum. Orada olduğum her gün yazdım, dönünce type eder paylaşırım diye. Sonra araya geçen yazıda bahsettiğim yaralı animus ve taşınma işleri girdi. Dersler girdi. Gündelik hayat girdi. 

Verdiğim yoga sözünü tutmak değil de bu yazmak ve paylaşmak onca işin arasında hep aklımda takılı kalınca, her yazdığım yarım kalınca ben de bıraktım. Kapattım kendimi kolilere, kutulara. Dersleri de iptal ettim. Bugün yine yeni evin işlerine balıklama dalacağım. Ben yokken biter diye umduğum tadilatlar bitmemiş. Yapılır dediğim işler kalmış. Her şeyi bıraktığım gibi buldum. Eşimin canı sağ olsun; ben yokken evin üçüncü kedisi oluyor 🙂

Velhasıl kelam şu an Bostanlı’da en sevdiğim kafede (Leaf) ikinci kahvemi de içip sana yazmaktan aldığım keyfi cebime koyup eve gideceğim. Ustaları karşılayacağım ve yakalarını bırakmadan kalan tüm işleri bugün bitirmeleri için çenemle illallah dedirteceğim. Benden korkuyorlar 🙂 Belki biter işler ve yarın akşam artık gökyüzünü görebildiğim kocaman balkonuma oturur ve yine yazarım. 

Hepimize güzel bir hafta olsun. 

İzmir’den sevgiler.

Berrin

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s