Fuldenden Gün 24: Benden daha üst bir bilincin benim için benden daha iyi bir planı vardır bence.

Kendimden bahsetmek çok korkunç geliyor. Bu sefer başlığı sonra atacağım, genelde önce başlık atanlardanım ben de.

Madem korkuyorsun ya bodoslama gireceksin o suya, ya da arkanı dön ve çık Fulden.

Ben kendimi, özüme duyduğum merakımı gidermeye çıktığım içsel bir yolculukla didiklemeye başlayalı sanırım tam 11, bilemedim 12 sene oldu. O vakitten beri ne yaptıysam, başıma ne geldiyse benden dolayı oluşuna iyice inanmıştım ve öyle yaşıyordum. Taa ki istediğim hem de çok istediğim bir şeyin gelmeyişine kadar. Cümle içinde kurmak yürek ister haldeyim şuan, kendimi bu kadar sıkıştırmayacağım keza sırtımda ki o his geri geliyor! 🙂 Sordum içime, öğretmenlerime, yolculuğumda ki diğer fikrine önem verdiklerime.. ama en çok özüme sordum. E çıkan cevap beni yerle bir etti tabii, kendimle ilgili öğrendiğim bu özellik hiç te çekici değildi, güzel hiç değildi, “bencil” tam olarak bencil olduğumu öğrendim bundan tam 7 ay önce!

En yakın arkadaşıma sordum iyice idrak edeyim diye, söyle ben dedim sence bencil miyim? Cevap verdi, hayatımda tanıdığım en fedakar, en düşünceli insansın.. Bana bencil değilsin dedi en sonunda. Evet ona değildim ama yavaş yavaş taşlar yerine oturdukça kalbime ağır gelmeye başladı bu duygu. Zamanla idrakım artması için her yeri geldiğinde kendime içimden ve dışımdan “bencil köpek” dedim! Evet bunu yaptım bazı zamanlar dalgayla, şakayla ama içimde canımı acıtan şekildeydi hepsi. İyice sindirmek istedim bu hali.

Evet eşime, Berkay’a itiraf etmem çok uzun sürmedi bunu, bana kibarca “evet” dedi. Bencilsin. Hop bir yumruk daha. Herkes tarafından düşünceli Fulden gitmişti ve sadece bencil halimle yoğun bir şekilde titreşiyor onu içime çekiyordum.

Ve evet sırtımda o uyuşma hissi devam ediyor, uzun zamandır yoktu kendisi:) Neyse buyurdu bir kere bir şeyler anlatmak istiyor herhalde yeniden. 🙂

Şimdi bu 7 ay da çok şey değişti tabii ama hala farkediyorum küçükte olsa bencilce davranışlarımı, bazı zamanlar da yakaladığım da değiştirebilir miyim diye bakıyorum, bazı zamanlar geç kalınmış bir davranış oluveriyor. Olsun.. varsın böylesi olsun.

Şimdi beni yanlış tanıyacağınız korkusuyla bu yazıyı sonlandırmak hiç istemiyorum, istiyorum ki kalbimi açayım görün içimdeki güzellikleri de… Ama işte o da öyle olmuyor. Sanırım bu yükümü hafifletecek yada yeni bir yük mü aldım üstüme bilmiyorum onu da:) …

Kovalasın beni tavşanlar o zaman:)

24. günün ve bu yükü buraya bırakmanın üstüne kendime şefkat niteliğinde bir yoga seansı ile sonlansın mı bugün sevgili sangha?

🤍

Fulden

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s