Gizem — Gün 28: Son Olmayan Sonlar

Bugün bekarlığa vedası var kardeşim Görkem ve müstakbel eşi Şevval’in. Ben kız tarafıyla olacağım ve ilk defa hayatımda pembe giyeceğim. Ne kadar sevdiğim anlaşılsın 🙂 Pembeyi değil, Şevval’i. Bekarlığın sonunu yaşıyorlar, bir dönemecin en ucundalar. Ha göründü ha görünecek; yepyeni bir yol. Benim dönemeçlerimden biri de, bir inzivaydı bundan yıllar önce. İş stresine -aslında insan ilişkilerinin tuzu biberi olduğu kalp çarpıntıları ve uyku bozukluklarına sebep olan strese diyeyim, dayanamayıp gördüğüm ilk inzivaya gitmiştim. İnziva nedir diye bilmiyordum kelime anlamı dışında. Ay kaçayım da, bi kurtulayım. Telefon çekmesin, internet olmasın. Yeter ki ulaşılamayayım.

Orada tanıştığım, benim gibi olaylara yabancı bir kadın, annemle de adaş olmasa ona yanaşmazdım. Çizdiğim resme bakarak sohbeti ilerletmişti, “sohbet” çünkü benim tarafımdan ona aktarılan bir Merhaba idi sadece. Sonunda da tavsiyesi üzerine bir bilet almıştım. Bilet bir derseydi. Bir ay sonra, Ağustos 27 saat 16.47’de, Feriye’de, heyecanla bu dersi bekliyordum. Ve ders bittiğinde, içime akan o tanıdık, bildik, huzurlu sıcaklık hissi şuan hala burada olmamı sağlayan şeylerin başında geliyor. Belki de bunu yaşayacağım için zaten, o his o gün aktı içime. Defne hoca evlilik gibi bu yol demişti o gün, ve o dönüşü alalı beri, kardeşlerimin bugünkü vedası gibi, ben de buna bekarlığımın sonuydu diyebilirim bence 🙂 Sizlerle denk gelişimin, kesişmemizin kısa hikayesi de bu şekilde, sevgili sanga.

Demir hapı. Sabah yogası. Kahve, ders kaydı notları ve blog yazısı. Kahve ne yazık ki french press. Çekirdeğim bitmiş, makinem yiyor adeta ve bu ekonomi dalgasının en çok çekirdek fiyatlarına vurması beni yıpratıyor, yalan yok. Günün koşuşturmasına başlamadan önce yazımı, size teşekkürlerimi Son Olmayan Sonlar ile iletmek, birlikte geçtiğimiz yolları, dönümleri, başlangıçları bir şarkıyla kutlayayım istedim. Bu şarkıyı yola her çıkışımda, özellikle kampa gidiliyorsa bir yaz günü, son ses açar söylerim.

Kamp demişken.. (Kandıra, 28 Temmuz 2018)

Bugünkü kahvaltıma yazdığım şiirle kapatıyorum.

Ve en sevdiğim tarif bu aralar

Taptaze semizotu küçük yapraklı olacak, çiğnerken ses çıkaracak

Bolca çilek içerisine, ne ince ne kalın kesilmiş

Ev yapımı nar ekşisi ve Ege’nin zeytinyağı ile taçlandırılıp

Üzerine de serilecek fındıklar

💚

Reklam

Gizem — Gün 28: Son Olmayan Sonlar” üzerine 2 yorum

  1. BerrinBoyar dedi ki:

    Ay ben de şimdi semiz salatası yapacağım 😃 pek severim. Ve çekirdek fiyatları yüzünden kahve alışkanlığımı değiştirdim. Eskiden burun kıvırdığım kahveleri şimdi o kadar da kötü değilmiş diye içiyorum 🙂

    Liked by 2 people

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s