Simay – Gün 4

Selamlar Şanga, her şey yolunda.

İstanbul’a döndüm dün. Akşam 12’ye doğru uyudum. Sabah 6’da uyandım. Uzun süre sonra doğanın içinden İstanbul’a dönünce garip bir his olurdu. Doğasından koparılıp da kafese hapsedilen hayvan siniri gibi. Bu sefer olmadı. Hatta yokladım epey içimi. I ıh. Hiç mi hiç yok. Keza o gittiğimde yakaladığım telaşsız his de devam ediyor. Bu korunsun.

İstanbul’daki ilk Yogamı bu sabah yaptım. Sabah neredeyse kalkmıyordum. Uykum da yoktu halbuki. Sonra bir sinek geldi. Sağ olsun kaldırdı beni. Neredeyse zihnimdeki ‘kalkmasan nolcak ya uyusan uyursun he dön bi yastığı da çevir oh miss’ sineğinin peşinden yatmaya devam ediyordum. Neyse ki 6:45’lerde başladım Yogama. Tahmin ettiğimden daha odaklıydım. Geldi gitti düşünceler de bir şeye tutulmadım, hojdır.

Bittiğinde saat 8’e geliyordu. Eskiden Şanga, Yoga bitince onun dinginliğini ve sessizliğini korumak için garip bir kabuğa bürünüyordum. Yoga sonrası evde karşılaştığım insanlarla konuşmamak, bana bir şey dediklerinde içten içe sinir olmak gibi. Yoga yapmış olma egosu. Kendiyle kanlı bıçaklı çelişen bir şey olmalı -yoga ve egosu yani. Hani vücut geliştirmeciler aynaya bakar ya ben de sessizliğime bakıp övünüyorum gibi. Sus’umun şişmiş kasları. Sanırım içim alışıyor yavaşça -sükutumu benden başkasının zor dağıtacağına.

Kaldı ki dağıldı dağılacak diye korkulan sözde iç-sessizliğin asabi tıkırdanması, asgari seslere okay olmaktan daha tantanalı.

Her şey yolundadır Şanga, günaydınlar. Doğrusu tünaydınlar. İyisi mi tümaydınlar olsun

Sevgiler,
Simay.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s