Meltem-Gün 4- Örüntü

Sabahın karanlığında kalktım ‘stop’ Kedilerim kapımda odama daldılar. Mama kaselerine yönelince koşarak arkamdan geldiler. Bilgisayar başına geçtim, raporumu yazdım. Ben yazmıyorum sanki parmaklarım yazıyordu. Psikiyatr’a gönderdim. Bittiğinde gün ağarmıştı.

Seansım Yeşilköy’deydi, yol uzundu, trafik yoğundu. İki saatin nasıl geçirebileceğimi seçebilirim. Yönlendirmeli bir meditasyon açmaktan yana oldu hislerim. 10sn de zihin tekrar kayıyor.. Tünel semtler derken Yeşilköy sahile geldim şükürle. Tam da seansa vaktinde yetiştim diye sevinirken danışanım aradı. Çocuk ateşlenmiş ‘stop’ Gittim bir kafeye oturdum üzerine çay içilir, sorun değil, sorun değil diyerek.. İnsanlık hali.. Çocuk ateşlenince unutmuştur erken aramayı.. Zor bu dönemde zor, anlayışın ışığı aramızda olsun.

Aynı trafikten uzun uzun geçtim, yeşil ışıklara denk geldim, mavi ışıklı tünelden geçtim. Bir sürü paralı yoldan geçtim. Kendimi eve attım. Dünkü koltuğa yavaşça uzandım. Morphe de üşüyen ayaklarımın üstüne ohhh şükranla ve bugünde ikinci koltuğa yatış denemem, iyi gidiyorum.. Polar battaniyeye sarıldım.

Şekerleme sonrası meditasyona oturdum. Uzun bir süre..

Akşam kendime yemek hazırladım, yeterince vaktim vardı. Ancak markete uğramayınca var olanla çeşitlilik oluşturdum. Maydanoz ve mor lahana bol zeytinyağı, limon yeterince lezzetliydi. Pazara gitmek istiyorum.. Fatma Hocamın don pazarına..

Ne zaman yemek, salata yapayım tezgahın üstü böyle zamanlarda popüler. Neo ve Morpheus’u aşağı indiriyorum. Hayır kelimesinden henüz anlamıyorlar.. İlk başta yüksek sesle söylemem konusunda kural koymamı önermişlerdi.. Hayır tonları üzerine bayağı çalıştım.. Karın bölgem çok yoruluyor hayırlarda.. Sanki çığlık çığlığa bağırmışımda sesim artık çıkmıyor o kelime lügatımda yok gibi. Kedilerimin hareket örüntüsü ise sonsuzluk gibi.. Tezgahtan indiriyorum, tezgaha çıkıyorlar, tekrar indiriyorum, tekrar… Sonu yok gibi.. Bu durum gün içinde alışkın olduğum hareket örüntülerine benziyor.. aynı yaptığım şeyleri tekrar tekrar unuturcasına yapmak gibi.. Benim de onlardan bir farkım yok.. Hatırlamak ne olduğumu, ne olmadığımı, unuttuğumu tekrar tekrar hatırlamak, unuttuğumun ne olduğunu hatırlamak..

Öyle böyle yemek pişti..kolayından makarna yaptım. Yeme faslım da örüntülerden oluşuyor.. masada yiyemiyorum, sonsuz hareket örüntüsü başlıyor o zaman. Hayat matematik.

Onlara yediklerimden veremeyeceğim konusunda veterinerden talimat aldım.. Sistemlerini araştırdığımda ilerde karaciğer ve böbrek fonksiyonlarının zarar görebileceğinden bahsediliyorlar..

Odamda piknik yapar gibi yiyorum.. Şimdilik böyle.. bu konuyu da ileride aşabilirim.. Şimdilik çözümüm olanın içinden geçmek

Kalp köşemdeyim. Kedilerim dinlenmedeler.. Mumlarım yanıyor. Dualarımdasınız, kalbiniz huzurda olsun, bedenleriniz şifada, işleriniz kolayından aksın. Ne tür yardıma ihtiyacınız varsa hızır gibi önünüzde belirsin.

Sevgiyle

Meltem, 24.01.23

Meltem-Gün 4- Örüntü” üzerine 5 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s