Gün 3-hikayesi

#28günyoga 3. Günün hikayesi ; çok iyi uyuyamadığım bir gecenin sabahında 5 buçuk olmadan uyandım. Kendi rızamla olunca daha kabul edilebilir, çünkü yatağa yatıp sordum kendime, biraz daha uyumak istiyor musun diye, ı-ıh istemiyormuşum. Limonlu suyumu içmek için mutfağa gittiğimde içsesim Erol evgin’den deli divaneyi söylüyordu 🙂 spotify’dan açtım hemen, dış ses de söylemeye başladı. (Bu arada küçükken aşıktım ben beyefendiye, sonra saçının peruk olduğunu öğrenince aşkım bitti, şekilci miyim neyim 😝) Kahve-tibet-kundalini-meditasyon, ooo daha çok zamanım var, öyleyse uzun bir seri için matın başına ! Hem kahvaltıda iç açıcı bir yulaf-kefir-salatalık-lor karışımı var, hem de hiç aklıma gelmiyor. Efsane durum ! Sonra yürüyüşe ve işe. Gündelik hayatı böyle küçük dokunuşlarla süslemenin bir yan etkisi var: yolda ‘shape of you’ söyleyip dans ediyorsun. Çoğunluğu mutsuz sokak ahalisi garip garip bakıyor. Neyse, Allah başka keder vermesin. Di mi ama ?

Reklamlar

Gün 2-hikayesi

#28günyoga 2. günün hikayesi. Bu sabah her zamankinden daha emin uyandım. Pratiğimi yapacaktım. Her ne olursa olsun. Sabahları alarm kurmuyorum uzun zamandır, bence alarm uyandırmak yerine travma yaratıyor. O yüzden plan da yapmıyorum sabah rutinimle ilgili. Ama mutlaka erkenden kalkıyorum. 6:18de uyanmıştım. 6:30da kahvem demleniyordu. Her sabahki tibet-kundalini-nefes-meditasyon ritüelimden sonra bir zaman ayarlaması yaptım. Duşu ve yürüyüşü de hesaba katarsak 20 dk zamanım kalıyordu. Olsun dedim. Ve aya selam temelli sakin bir sabah serisi yaptım. Yine resim yok. Kahvaltı için çilek doğrarken geldi aklıma resim çekmek ancak, o da çok geçti 🙂
Sevgili Serdar hocam da söyler, bir sabah rutininiz mutlaka olsun diye. Bir psikiyatristin kitabında da okumuştum. Depresyon hastası bir kadına her gün sabah yürüyüşü ve duş reçete ediyordu. Daha iyi hisettireceği öyle garanti ! Bedenimizle bir şeyler yapabildiğimiz için ne kadar şanslı olduğumuzu hatırlamanın bir yolu ve bir şükür fırsatı aynı zamanda rutin.
Yoga belki sadece 20 dk idi ama hikaye uzun, ilham olanlarıma bugün de selam olsun 🙂

#28günyoga başlıyor. Gün-1

Yazarak sağalmak bir gerçeğimse, bir diğeri de okuyarak sağalmak. Bu sabah klasik Tibet hareketlerimi yaparken, aşağı bakan köpekte bedenimi çok iyi hissettim. Ve düşündüm, neden uzun zamandır kamplar dışında yoga yapmıyorum ki ben ? Çağrışım kurma konusunda hızlı beynim, hemen okuduğum bir postu hatırladı:#28günyoga
O zaman dedim bugün ilk gün olabilir. Aslında başka planlarım vardı sabah hareketi için. Ama değiştirdim (kendini dinleme ve esneklik dersinden geçmiş miyim?) Sahile yürüyüşe indim, dönüşte de tüm vücudu esneten yarım saatlik tatlı bir seri yaptım. Gün 1 bu vesileyle geldi ve böyle oldu.
Üşenmedim saydım, bugün ile başlayan 28 günün 15inde tatilde olacağım. İşte asıl sınav burda. Her yerde sabah rutinimi kurabilirsem, bu ‘challenge’ en çok bana yarayacak demektir.

Bu sabah yazı resimsiz ama yarından itibaren resimlerle paylaşacağım.

Vesile olan herkese en çok da bana sinyal veren bedenime teşekkürler ❤