Sanem – Gün 16

Merhaba,

İlk kez yazacağım için biraz heyecanlıyım. Uzun zamandır yoga yapmama rağmen, hiç 28 gün üst üste yapmadım. O yüzden kendimce bir “challenge” olarak gördüğüm bu maceraya başlayayım dedim. Bu sabah 16. Günüm. Geçen hafta bayram tatili için annem ve babamın yanına Urla’ya gittim. Oradan annemle bir Yunan adasına geçtik. Annem de yoga yapıyor ve 2 sabah beraber yaptık. Yanımızda mat götürmemiştik, o yüzden otel odasında bulduğumuz battaniyeleri mat niyetine balkona serdik. Aşağı bakan da ayağımızın altından sürekli battaniye kaydı ama yine de denize bakarak pratik yapmak keyifli oldu.

Yaklaşık 2 yıldır stüdyo derslerine gitmiyorum, onun yerine sevdiğim ve merak ettiğim hocaların workshoplarına katılıyorum. Hocalık eğitimi aldıktan sonra kendi pratiğim çok oturdu ve evde tek başıma yoga yapmakta zorlanmıyorum ama genelde aynı seriyi yapıyorum. David (David Cornwell) , Cihangir Yoga’da ders verdiği yıllarda  “Repetition is the mother of all learning” derdi. Sular seller gibi bildiğim serinin arasına bana yeni olan bir kol dengesi ekliyorum, onu öğrenmeye çalışıyorum.  David‘in sözü kulaklarımda. Bir bakıyorum “Ben bunu asla yapamam” dediğim asana yavaş yavaş belirmeye başlıyor. Ben pozu daha iyi kavramaya, pozun içine daha bir yerleşmeye başlıyorum.  Sanırım asana pratiğinde yaşadığım bu deneyim beni genel olarak hayatla ilgili de motive ediyor. Yapamam, edemem, deneyemem dediğim şeyler için içimde alan açılmaya başladığını hissediyorum.

Reklamlar